Utklypp frå mitt liv

Smør til julekakene, eller mat?

2011-12-09T16:46:00.005+01:00

Eg blir så oppgjeven. Mange nordmenn er ein gjeng med bortskjemde folk

- noko som kjem ekstra tydeleg fram i desse dagar!

Jula nærmar seg med stormskritt. Nokon merkar det på at snøen har komen over store delar av landet, dei to adventsljosa som brenn i staken, andre merkar det på at siste innspurt før eksamen snart er over, atter andre igjen har stått pal på kjøkenet dei siste vekene for å få på plass sju perfekte slag til jul. Kanskje nett dene siste "gruppa" nordmenn i desse dagar er letta over at dei tok til med baksten tidleg. For no er det krise i Noreg. Smør-krise.

TINE beklagar på sine heimesider at dei ikkje har smør å levera til vårt langstrakte land før ut i januar 2012. Januar 2012...då skulle eg for ei par veker sidan ha hatt det gode smørauga med "Tine Smør" i julegrauten min, i julekakene til mamma, besto og bestemor skulle den ekstra gode og salte smaken av nett dette smøret vore med på å smørja julekosen ekstra godt inn i kropp og sjel. Men slik blir det ikkje i år. Veit du kva? Det kunne ikkje brydd meg mindre!

Det er noko eg bryr meg mykje meir om i denne juletida...

Her blir mange menneske GAL i Noreg av di TINE ikkje har nok mjølk til å servera smør. Seriøst? Er dette verkeleg eit stort problem? Bruk då heller eit anna smør, reis til Sverige, eller dropp julekakene dine. Gje heller pengane du hadde brukt på dei kakene til noko viktig.

Bruk heller dei pengane på å gje nokon som lurar på om dei i det heile får mat på julaftan, og i jula generelt, eit varmt måltid. Då betyr du verkeleg ein forskjell. Då skjønar du kanskje, stakkars smørlause nordmann, at jula handlar om å sjå dei rundt oss. Ikkje om kvaliteten på smøret du et.

Me lever i eit av verdas rikaste land. Nokon får panikk over at dei ikkje får riktig type smør. Medan andre ikkje har råd til mat i jula. Noko skurrar...

Ein ny epoke

2011-08-21T13:47:00.003+02:00

Ein ny epoke i livet mitt er i gong. Eg har på ny flytta ut, men litt meir skikkeleg denne gongen. Studenttilværet er komen og eg er i full sving med teologiutdanninga mi ved Det Teologiske Menighetsfakultet i Oslo. Spanande!

Mi fyrste veke i Oslo har gått med til utpakking, IKEA-turar, mange nye folk, masse informasjon om interessante og mindre interessante emne, førelesingar og gode stunder med gode vener.

Men det er ikkje berre berre å flytta til Oslo. Det er ein del

utfordringar som møter oss bygdejenter den fyrste veka i storbyen:

- Trikken...ein genial og behageleg framkomstmåte, men jammen er det mykje å halda styr på! Sommarruter, rutekort, kontrollørar, tider, nummer, stadsnamn, på - og avstigning... Heldigvis er mine to kjære sambuarar tolmodige og flinke - trass i at dei framleis trykkjer inn det faktum at eg las trikkeruta opp-ned fyrste gongen...

- Fronter, studweb, intranett, rom (på nettet!), emnehefter,

emnekatalog, emnebeskrivelse, emneval, eksamensprat, studentkort, semesteravgiftskort,....den teknologiske verda er flott, men litt stressande! Men ting byrjar å fella på plass på denne fronten òg...

- Straumleverandør, internettleverandør, mathandel, unødvendig parkeringsbot utanfor Rema 1000,...

Men som dei seier: "Man lærer så lenge man lever", og eg nyt kvart eit sekund av denne leve- og læretida! :)

Eg er så heldig å få bu saman med mine gode veninner Hanne og Johanne. Me har flytta inn i ein loftsleilighet i bydel Nordstrand, ein liten trikketur frå sentrum. Etter fredagens tur til IKEA har me fått det utruleg koseleg i vårt lille hus, og me stortrivst!

I etasjen under oss bur eit fantastisk ektepar! Nina og KIM'en. Herlege, livlege, ekte og gode folk, som tek godt vare på oss, og gjev oss fleirfaldige gode augneblink:)

Eg kan jo alltids reklamera litt for KIM'en sin buisness: KIM-Camp ! Gode menneske!

I dag var me i Nordstrand Kirke - ein aktiv og ressurssterk menighet. Godt å vera der, kjekke folk å prata med og god kaffi etterpå!

Folkens, livet i Oslo er supert!

Samstundes vil eg nytta anledninga til å gratulera kjære, gode, artige, varme og fantastiske Besto og Besten med gullbryllaupsdagen! Eg gler meg masse til feiring! :)

Ein kjekk dag...

2011-06-21T23:59:00.005+02:00

...det er dagen i dag

Her får du den i stikkordsform:

God frukost med lesning av dagens utgåve av Strilen

Trening med Ragnhild

Sporløype, grilling, båttur frå Havsportsenteret i Austrheim, sol, varme og sjøluft var dagen på jobb

Kvelds på terassen med mor, far og bror

Vinkekonkurranse i Hurtigruten minutt for minutt

Farge i kjekane etter ein nydeleg dag i Guds frie natur

Sumarferie er bra

Jobb er bra

Vener er bra

Å få så mykje tid saman med Sara etter gammalt er spesielt bra og gledar veldig

Familie er bra

Hurtigruten minutt for minutt er faktisk veldig bra

Mat er bra

Sol er bra

Sjø er bra

Havsportsenteret på Austrheim er bra

Livet er veldig bra

Men eg kjem ikkje utanom å nemna at ikkje ein dag går forbi utan at eg tenkjer på og saknar Rachel, Georgie, Zoe og alt anna som har med Uganda å gjera. Minne for livet...

1.mai 2011

2011-05-01T15:13:00.003+02:00

Og sola har teke seg ein liten pause frå skininga. Det har vore mykje sol og blå himmel her i Hurdal i det siste. Austlandet er faktisk veldig solfylt. Kjekt å få oppleva for ein hardbarka vestlending. Det lovar bra for mine neste seks år i denne landsdelen!

I skrivande stund sit eg saman med min kjære ven Julie, og ein heil gjeng med misjoninteresserte menneske i gymsalen på Gå Ut Senteret. Det er nemleg duka for den årlege misjonsfestivalen! Kaffi- og vaffellukta spreiar seg i området, eldre menneske som ikkje har sett kvarandre på ein stund pratar og ler, stemninga er god! Elevane får mange moglegheiter til å fortelja frå opplevingane sine i utlandet, og folk kosar seg.

Elles kan eg no nemna at eg saknar Uganda kvar bidige dag. Det er rart å ikkje vera saman med babyane, rundt dei herlege voluntørane og dei artige ugandarane. Livet i Uganda er sårt sakna. Me ser på billettar for å reisa nedatt, kanskje i januar 2012 - vonar det ordnar seg!

Det er for tida opptøyer i Uganda, så om du vil er det kjekt om du er med å bed for landet, folka og alt styret som er der no.

Ha ein god 1.mai, alle saman!

Destinasjon: Ukjend

2011-04-01T13:47:00.002+02:00

I dag er det ein stor dag for alle haikeglade menneske på GUS. GHK (GUS HaikeKlubb) dreg i gong ein heidundrande konkurranse.

Kvar går turen? Det er ein stor løyndom! Opplegget er spikra, utfordringar undervegs, ukjent destinasjon...stor spaning!

Ingen andre enn styret i GHK veit kvar me skal. Som PR-ansvarleg i GHK må eg seia at eg verkeleg ser fram til denne konkurransen. Det blir stor stas!

På vegne av GHK-styret kan eg lova at dette blir ein stor fest!

Bilete og rapport kjem i så fort som mogleg!

Bortsett frå denne haikekonkurransen er det duka for ei fantastisk helg! I morgon skal Marianne, Julie, Johanne, Eirin og eg til Aurskog Høland for å få med oss BiG sin konsert der. Vigdís og Svanhild står på scenen og me gler oss alle veldig mykje! Etterpå er det duka for overnatting hjå fam. Øvstegård. Liv i leiren!

På sundag venter bingo på HotSpot kafé i Hurdal! Liv i leiren?! Jada! :)

24.februar 2011...

2011-03-26T21:23:00.009+01:00

...var sist gong eg publiserte eit innlegg på denne bloggen. Det er jammen meg over ein månad sidan. Ops. Jaja.

Ting har verkeleg skjedd sidan forrige innlegg! I all hovudsak: eg har forlate Uganda, og byta ut treklatring med Zoe med kvelds og kaffi i stova heime på Leikvoll, saman med mamma, pappa, Pålis, bestemor, besto og besten. Livet er godt.

Då me kom attende frå vår fantastiske ferie i Kenya venta kvardagen i Kampala. Me har forresten sete ca 5 DØGN på buss den siste månaden, viss nokon lurte. Anyways, attende i vårt kjære Kampala. Me jobba litt på Bulrushes, var i Suubi med babyane våre og så fekk me oppfylt draumen vår - me fekk reisa til Gulu. Der fekk me møta nye babyar, gode samtalar med naboane våre utanfor jordhyttene deira, Kristine og eg fekk henta vatn med nabobarna på tradisjonelt afrikansk vis, eg fylte 20 år og hadde ein flott dag saman med mine gode vener, me fekk oss ein village tour rundt omkring i Watoto sine prosjekt i Gulu, eg har fått meg Gomez (nasjonal drakt, type bunad. Stilig!) og livet var godt.

10.mars fekk me ei oppleving utanom det vanlege. Me vitja ein IDP-camp som Watoto har. Opplegget er i korte trekk psykologisk rehabiliterings hjelp til lokalbefolkningen, som var hardt ramma av krigen. Me vitja dei saman med leiaren for prosjektet og familien hans. Ikkje mindre enn (minst) 2800 ugandarar var samla ute i det fri. Der hadde dei laga til eit flott kulturelt program for oss, og me hadde litt program for dei. Som den nyfødde afrikanaren eg er slo eg til med litt dans og rumperisting til publikum sin STORE begeistring! Ei utruleg flott oppleving å sjå desse livsglade menneska, dei har gått ein lang veg!

Me gjekk gjennom mange "good bye"-samlingar den siste veka, og mang ei tåre trilla. Dei tyngste taka var definitivt å seia hadet til våre kjære babyar, Canadajentene, Georgie og vårt ugandiske liv. Eg kjem til å sakna det!

Å gå inn på flyet vart gjort med blanda kjensler. Ja, eg gledde meg veldig til å koma heim til familie, vener og vakre Noreg. Men heiane, eg kjem til å sakna Zoe, babyar generelt, canadajentene, Georgie, Watoto og Uganda. Eg skal tilbake.

No har eg vore i Noreg i 8 dagar. Tida har gått fort. Det er kaldt i Noreg. Men godt å vera tilbake. Samstundes som eg saknar Uganda. Igjen; blanda kjensler. Elevane har hatt presentasjonar av opphalda i dei ulike landa, me har fått både aust- og vestlandsk julemiddag.

I går kom eg heim til Leikvoll på overraskingsbesøk. Stor stas! Godt å vera heima med familie og vener:)

Ferietid!

2011-02-24T10:19:00.003+01:00

Den siste halvannan veka har me vore paa ferie. Byliv i Nairobi, giraffkyssing, 15 timar lang togtur til Mombasa, kvite strender, snorkling, soling, solbrenthet (eg minst av alle, omtrent!), smil, plagsomme beach boys, god stemning, seiner kvelder paa restaurant, attende til Nairobi i dag, vitja Kjell og Eldbjoerg i helga og saa heim til Kampala!

Eg har det veldig, veldig bra!

Men at det no berre er 22 dagar til eg gaar paa norsk jord er baade godt, trist og rart.

Uansett, eg storkosar meg!

TM

"Mary"

2011-02-09T19:37:00.003+01:00

I dag har eg gjort noko eg aldri har gjort før. Noko som gjorde inntrykk på meg og som eg er utruleg glad og takksam for at eg fekk moglegheita til å gjera.

Eg har hatt ansvar for "Mary". Ei jente på ca 11 mnd. Ei flott afrikansk jente. Krøllete hår, kvite mjølketenner, god lungekapasitet, men verken armar eller bein. Ja, du las rett. "Mary" vart fødd utan armar. Og utan bein.

Ho og mor hennar har rømd frå landsbyen dei budde i. Dei andre innbyggjarane banka opp mora og hadde nok enda opp med å drepa både mor og barn, om dei ikkje hadde rømd til Kampala. Kvifor? Fordi dei trur at "Mary" si funksjonshemming kjem av ei forbanning på mora. Som òg har smitta over på den vetle jenta.

Kva som skjer med dei vidare, er uvisst. Dei flyttar aldri heimatt så lenge resten av folket deira har den innstillinga, det er sikkert. Kanskje flyttar dei begge ut or landet, som flyktningar, kanskje blir dei i Kampala, kanskje blir "Mary" adoptert.

Viss du vil vera med å be for "Mary" og mora, gledar det meg veldig. Gud veit best.

Siste nytt frå Uganda

2011-02-01T22:32:00.003+01:00

Kjære alle saman.

Det har no gått, i følgje mamma, litt for lang tid sidan 15 . januar og forrige blogginnlegg. Difor kjem det her ei oppdatering frå livet i Uganda.

For tida bur me fire norske saman med Rachel og Georgie frå Australia og AC og Jenna frå USA. Heiane, dei er så fantastiske folk! Det er sånn at eg blir overvelda av alle dei supre menneska me er velsigna med her nede.

Forrige veke var me i Rwanda saman med Canadajentene og Andy frå New Zealand. Ein super tur som innebar byliv, caféar og ikkje minst ein dag der me var innom fleire minnestader frå folkemordet i 1994. Sistnemnde hending var utruleg sterkt, lærerikt og spanande. At Rwanda, som i dag er reint, fint, trygt og med ein kontrollert trafikk Uganda ikkje kan samanliknast med, for berre 17 år sidan gjekk gjennom eit folkemord som tok livet av ein million menneske, er heilt sjukt!

Bussturen på ti timar kvar veg var forresten ikkje hakkande galen! Ja, det var afrikanske, støvete og humpete vegar, men eg sov overraskande mykje av turane. I motsetning til enkelte andre, som stupte i seng då me kom heimatt.

Torsdag hadde me siste fotballtrening i Bbira. Christina og eg hadde ei super trening saman med jentene, og at det var siste trening er trist. No berre vonar og ber me om at draktene frå Austrheim IL kjem ned før me reiser heimatt, slik at me kan overlevera dei til laget.

Laurdag gjorde me noko utruleg kjekt! Amy og eg var på jobb saman med dei me bur med og Stevie frå Australia. Då klokka var kvart på fem sat me sju frivillege og seks babyar i ein drosjen og sette kursen mot kyrkja. Der stabla me oss på ein benk og hadde ei super gudsteneste! Babyane elska å vera med ut, sjå noko nytt og ikkje minst få uendeleg med merksemd frå oss. Ei herleg oppleving!

Sundag kom Lina og Kristine attende frå Suubi, saman med Canadajentene. Alle ti samla seg rundt bordet og nytte ein festmiddag før det heile utvikla seg til ein leikekveld. Veit du kva kortspelet "Mafia" er? Viss du gjer det, forstår du kva eg meiner når eg forklarer at me spelte "Mafia" med oss sjølve som brikker. Sløkka alt lys i huset og gjekk rundt som dei "rollene" me fekk av forteljaren. Utruleg skummelt, og utruleg kjekt! Kvelden vart avslutta med leiken "psykologen". Ein super kveld!

I går hadde me i "Buziga Family" nok ein herleg dag. Me norske og Australiajentene reiste inn til byen for å møta andre frivillege og ta manikyr og pedikyr på ein salong. Det heile enda opp med x-antal fransk manikyr, eit sett knall rosa negler, og eit sett mørkegrøne. I tillegg enda Amy og eg opp med tilsaman tre nye hól i øyra. Eg frivilleg, Amy etter meir eller mindre heftig press frå meg. (ho har hatt lyst lenge, men slikt er jo litt skummelt...Heidi, kjenner du deg att i det?!) Uansett, skikkeleg vellukka!

Skjønnleiksrunden vart avslutta med at Georgie fjerna alt håret på leggande med ein god runde voks, filler og ei dyktig afrikansk hårvoksar.

Ein vellukka dag!

Ja, det var då siste nytt frå Uganda. Bileta kjem snart, no må eg rett og slett gå å leggja meg. God natt! :)

2011-01-15T06:26:00.009+01:00

Eg elskar Uganda. Det er heilt sant. Allereie no merkar eg kor stort saknet kjem til å bli etter babyane, varmen, den raude sanden, alle dei smilande menneska, damer som tusler langst vegen med svære fruktfat på hovudet, det grøne landskapet, støvete Kampala, pruting og krangling med seljarane på marknaden og langs gata, å eta ein stor luksusmiddag for ca 60 norske kroner, å eta seg god og mett på lokale rettar og drikka både ei flaska brus og vatn til under 10 NOK, og ikkje minst kjem eg til å sakna alle dei frivillege og alle andre me har blitt kjend med her. Eg kjem nok ikkje til å sakna treigleiken, men litt det faktum at ingenting er stress, du kjem når du kjem (men heiane, grenser er ein god ting).

Mest av alt kjem eg til å sakna denne go'jenta her...

3.-7.januar var me fire norske facilitators/leiarar på ein ungdsomsleir i regi av Watoto. Grunnen til at me enda opp på denne leiren var Kristine og Amy sitt forsøk på å bli involvert i Watoto sitt ungdsomsarbeid. Det var ikkje berre positiv stemning rundt det å reisa på leir med 500 afrikanske ungdomar, men då alt ordna seg slik at me kom oss avgarde tok det slutt på moglege unnskyldningar. Ingen av oss angra! Leiren var proppa full med fantastiske folk , god stemning, godt fokus, nye vener og ikkje minst afrikansk dans! Tipp om mine norske hofter fekk prøvd seg på rørsler dei aldri kjem til å forstå seg på!

Brian og Poly, to kompisar frå leiren

Maten på leiren er jo eit kapittel for seg sjølve...Visste du at ein ugandar er meir enn oss fire nordmenn til saman - per måltid? Heilt vilt! Så medan dei gafla innpå sine overfylte tallerknar, sat me å pitla i oss litt ris, ei potet, ein kjøtbit, litt saus, og nokon av oss bønner. Då dette var maten i to av dei tre daglege måltida (og frukosten bestod av ein liten tørr bolle og te) seier det seg sjølve av me brukte mykje tid på å vera svolten. Takk og lov for snacks.

Matkø

Men svoltkjensla går det an å fort gløyma. Å høyra historiane til personar som har vore gjennom så mykje, at det for meg som har vakse opp i ein omtenksam og heilt fantastisk familie, på det trygge vestland i vetle og gode Noreg, er umogleg å forstå, er sterkt. Ein fyr på litt over 20 år som eg prata med vaks opp på gata, 13 år budde han og levde av det gata hadde å tilby. Han vart plukka opp av ei utanlandsk dame, som tok han med seg heim. Etter to år hamna han på ein barneheim, og derifrå gjekk turen til Watoto si kyrkje. Vanvittig. Ein annan mista både systera og faren med berre to vekers mellomrom, og livet vart med eitt mykje vanskelegare.

Utallige andre har vakse opp med vald, misbruk, svolt, sjukdom og utan foreldre. Sterkt. Men lærerikt. Inspirerande.

Etter leiren vart eg invitert i Power FM sitt radiostudio. To timar på liveradio var kjekt!

Denne veka har me Sunniva og mor hennar på besøk. Det er kjekt! Trøndersk rullar rundt i huset, både til oss norske og til våre australske housemates "Rakel, ska du ha horn?" Rachel smilar og svarar "If I would like bread? Yes, please." Internasjonalitet og norskopplæring er bra!

I går var me seks frå Noreg, Isaac The Security Guy og Moses - taxisjåfør - på biltur. Me køyrde i rundt to timar kvar veg på humpete afrikanske vegar, ein person i overvekt, for å sjå The Source of the Nile - Nilen si kjelde. Opplevinga var definitivt verd dei skviste hoftene i baksetet, su-su-pause på toalett/hól i golvet og lunsj med døde innsekt skvist på maten. Me vart frakta rundt i båt og vart introdusert for ymse fuglar, plantar og svære firfirsler /iguanar(?). Nilen er stilig. Og at den startar her er enno kulare! Det er den einaste elva som renn ut frå Viktoriasjøen og blandar seg med "underjordisk"vatn (70% + 30%) og blir frakta nordover før den etter tre månader renn ut i Middelhavet. Stilig.

I dag skal me til midten av jorda. Ekvatorsirkelen. Det blir stas. I morgon skal me litt på jobb, før kyrkja og bakedag med australiajentene, canadajentene og nokre ugandiske kompisar me vart kjende med på leiren. Eg gler meg!

Måndag reiser Lina og eg til Suubi, for å jobba på babyheimen der. Det blir kjekt.
Neste helg reiser me norske, Christina og Amie (Canada) og Andy (New Zealand) til Rwanda. Så venter litt meir jobbing, før me (viss alt går etter planen vår) reiser til Gulu, nord i Uganda for å jobba på babyheimen der. I midten av februar reiser me til Kenya. Der venter safari, kvite strender, Kilimanjaro, Nairobi og eit besøk til Kjell og Eldbjørg. Eg gler meg!

Etter Kenyaturen vender me snuten mot Uganda att, dersom me slepp inn landet etter valet 18.februar sjølvsagt. Eg håpar verkeleg at valet blir rettferdig og trygt. Og at me slepp innatt for å ha våre to siste veker "heima" i Buziga og Bulrushes. Kjære, me skal snart heimatt! Eg både vil og vil ikkje. Men at dei to siste månadane her kjem til å gå fort er berre sikkert!

Vil òg nytta meg av høvet til å gratulera mine to gode veninner Ane og Johanne med 20 årsdagane i dag og i morgon. Glad i dykk, og voner de begge har det supert i kvar dykkar land i Sør-Amerika!

Dette har du i vente....

2011-01-09T21:56:00.003+01:00

Lina er etterkvart blitt erfaren i å mata fleire babyar på ein gong. Dette har me så godt som utdanning i no...

Når eg i morgon (forhåpentlegvis) får fart på saker og ting, kjem det eit blogginnlegg om dette:

- Connection Camp

- Child Soldier No More

- Babyar

- Vitjing frå Noreg

- Frivillige som reiser og kjem

- Planane framover

God natt:)

GODT NYTTÅR!

2010-12-31T10:26:00.002+01:00

Sidan dei tre andre tøttena på teamet har skrive om juleferinga i Uganda, tenkjer eg å oppfordra dykk til å lesa bloggane til Lina (mange bilete!) Amy og Kristine, og flytta meg vidare inn i nærare fortid. Snik likevel inn eit lite bilete frå fyrste juledag, då me var saman med ein gjeng frivillege på Suubi.

Godt nyttår, alle saman!

I forrigårs var det jammen nyttårsaftan! Me er herved to dagar inne i år 2011. Eg likar det.

Sjølve nyttårsafta vart innleia med ein roleg dag i Buziga, musikk og dagbokskriving på mitt nyoppdaga soltak, og ein liten siesta før huset vart fylt opp med gjestar.

Me fire norske var så heldige å få gå inn i det nye året saman med Christina og Amie frå Canada, Anita, Jen og Lucy frå Australia, Andy frå New Zealand og Kevin og Amanda frå USA. Ein fantastisk gjeng me er blitt kjend med her nede!

Etter middag, quiz og eit par rundar med "Psykologen" tok me på oss sko og tok turen mot Cassia Lodge - ein restaurant/lodger ti min frå huset vår som ligg fint til med ei super utsikt!

Då me spurte for over ei veka sidan om me kunne stikka oppom for å sjå fyrverkeriet frå plassen deira fekk me eit ja, men då me kom opp ca 23.45 fekk me ikkje lov til å koma inn. Æsj. Me måtte skunda oss nedatt for å sjå fyrverkeriet frå terassen. Personleg såg eg fyrverkeriet frå midten av bakken saman med Lucy og Andy. Grunna litt astmaproblem laut me tilkalla eit transportmiddel for å koma oss ned. På trass av den litt uventa inngangen til kl 00.00 01.01.2011, var det verkeleg ein heilt super inngang. Eg tykkjer me er så heldige som får vera her nede og oppleva alt dette - så annleis og så utruleg kjekt! Å gje årets fyrste klem til ei jenta frå Australia og ein kar frå New Zealand var heilt fantastisk og unikt!

Elles går livet i Uganda sin vante gang. Merkar godt at me har funne oss veldig godt til rette med alt og alle. Eg kan ikkje seia noko anna enn at eg stortrivst!

Fotballtrening i Bbira

I morgon, måndag, skjer det noko grådig spanande. Me fire og ein mzungu frå Australia skal på leir med mellom 400 - 600 afrikanske ungdommar, og ein god del leiarar. Hellane, kor eg gler meg! Spesielt kjekt blir det å faktisk få tilbringa litt lengre tid saman med andre afrikanarar enn babyar og nannyar!

Så, etter leiren, får me besøk av Sunniva Yo Vikan og mor hennar. Det er ikkje til å stikka under ein stol til at me gler oss masse til dette flotte besøket! Kanskje ei plate Freia Mjølkesjokolade er med på vegen...?

Ein super dag!

2010-12-16T21:59:00.007+01:00

Me er i gong!

Fotballen er i gong.

Fotballaget Christina, Lina og eg har starta i Bbira surrar og går! Me har hatt ei god trening i dag, med ulike øvingar, skottrening og speling med gutane. God stemning!

Liten del av fotballaget vårt i Bbira.

Etter treninga tok me turen til Suubi, ein annan av Watoto sine landsbyar, for å prata med ei tøtta som er litt "nøkkelperson" til å starta eit jentelag der òg. Ho var gira, men skal på ferie i to veker, så i januar er me forhåpentlegevis i gang med vårt andre fotballag! Eg er så glad og storkosar meg! :)

På vår guida tur, med to lokale gutar som guidar, fekk eg sneke meg til å plukka ein maiskolbe! Kult?

Vel heima att fekk/måtte me smaka litt ugandisk mat av våre kjære Richard og Isaac Security guards, til stor glede då me likte maten. Etter litt avslapping, oppvask og lunsj/middag tok me turen opp til Cassia Lodge og nytte ein fruktsalat med god oversikt over "The best view in Kampala" som dei reklamerer med. Nydeleg!

Frå frukt og utsikt i sola, gjekk turen ned på Country Resort der medlemskap i eit treningssenter er sikra. Har funne ut at det grunna klima, upraktiske arbeidstider og "farleg å gå aleine ute i mørkret"- regelen, er lurast å bli van med tredemøller (frå ca. '80-talet) på "Health Club'ben" til Resorten. Når denne staden i tillegg er ca 3 min gange frå huset vårt og kostar 45 kr i veka for ubegrensa trening, er det ingen dum idé. Ein blir vel van med tredemøller etter ei stund òg, eller...? Blitzen på kameraet mitt funkar ikkje så litt laber kvalitet, men tredemøllene blir kanskje enno meir reelt framstilt slik...? Kjekt er det i alle fall:)

Middagen stod på bordet til Kristine og Amy kom heim frå jobb, julemusikk, levande ljos og god stemning.

Kvelden vart som alltid avslutta med Amalies Jul!

Eg kosar meg!:)

Fotfobi

2010-12-12T10:26:00.004+01:00

Eg jobbar med fobiane mine. I alle fall ein av dei: fotfobien.

I Uganda er det veldig vanleg å gå barbeint. Faktisk så er sokkar rart. Sidan eg har lyst til å leva meg inn i kulturen, så godt som det let seg gjera, går eg òg barbeint.

Noko anna som er vanleg her nede er neglelakk. På føtene. Noko er heller aldri har hatt sansen for. Langs gatene er det mange bodar. Inkludert pedikyr- og manikyr bodar. I går tok eg mot til meg og sette meg ned på krakken til ein av desse bodane. Midt i Kampala. Midt i offentlegheita. Nemnte eg forresten at dei fleste som driv med dette yrket er menn? Fyren fiksa, pussa og lakka. At nokon andre skal ta på føtene mine er ikkje heilt enkelt å godta, men det kjem seg.

Resultatet vart ikkje så gale, og eg kunne stolt gå på jobb med nylakka tånegler, og litt mindre fotfobi!

Det skulle sikkert vore eit bilete av dei nylakka føtene mine her, men så langt i prosessen er eg ikkje komen enno...

Ei spesiell oppleving...

2010-11-30T22:04:00.003+01:00

...er det å ha eit underernært barn på fanget...beina stikk ut, magen bular og ein er redd for å øydelegga henne...

...ei flott oppleving er det å sjå det same underernærte barnet djupt inn i dei glitrande augo, få eit nydeleg smil med to mjølketenner og gje henne ein god klem...

...er det å høyra historiane til barna på The Bulrushes. Kvar dei kjem frå, korleis dei har hatt det, korleis dei har forandra seg...

...er det å vera i Afrika. Eg likar meg utruleg godt!

Heiane kor tida går!

2010-11-28T16:16:00.004+01:00

Då eg prata med mamma her om dagen og ho syntes eg har vore lenge vekke no, slo det meg. Det har eg faktisk. Eg har jo våre vekke heimanfrå ein månad før, rimeleg mange månader faktisk, men aldri ein månad i Uganda. For annleis, det er det.

Men livet surrar og går her på ekvator (akkurat ekvator!). Kvardagen består av babyar, smil, latter, venlege taxisjåførar me har fått god tone med, tusling i gater, nikk, smil og "I'm fine, how are you?". Eg likar kvardagen i Kampala. Eg likar Uganda. Eg likar babyane. Eg likar nanny'ane. Eg likar teamet mitt. Eg likar livet. Eg likar ikkje at Treena reiser heim til Australia i natt. Eg likar at me om ein liten time skal ut for å ha avskilsmiddag for Treena, saman med Mitch, Amie og Christina. Eg likar at me har hatt storhandling i dag, og fiksa middagar for mange dagar, m.a. laks, lasagne, kjøttkaker(dvs. kjøttdeig som me sjølve lagar om til kaker), salat, poteter, kylling og mykje anna godt.

Forresten; sjekk ut biletet av dei afrikanske utstillingsdukkene(føtene) . Ugandiske damer har fascinerande store rumper, og utstillingsdukkene er laga deretter...

I går var me i Suubi, ein anna av Watoto sine landsbyar, for å måla og fiksa litt. Kjekt med litt variasjon, og den norske patruljen på målarjobben er godt nøgde med innsatsen og resultatet!

Har eg nemnt at eg laga chapati's nede i vegen her om dagen? Amy og eg skulle ned for å kjøpa på vår lokale utebod, og trur du ikkje eg fekk laga då?! Til stor glede for dei lokale som fekk tidenes underhaldning, chapati'karen Robert som fekk enno fleire kundar, og eg som fekk ei super oppleving. Kjekt!

Me har eit luksushotell eit lite stykke unna oss. Det sjekka me ut her om dagen. Treena, Kristine og eg (som hadde vore på jobb) fekk privat omvisning av ein av dei tilsette - i golfbil! Lake Victoria er nydeleg i solnedgang!

Nei, no er dusjen ledig. Me snakkast!

Sidan det er fyrste sundag i advent i dag slenger eg med songen me alltid syng heima på Leikvoll denne morgonen:
Nå tenner vi det første lys. Åleine må det stå.
Vi venter på det vesle barn, i krybba lagt på strå.

God fyrste sundag i advent:)
Ps. me har fått Canada-jentene med oss på adventskalendar - stemning!

Storsjarmørar!

2010-11-24T10:22:00.004+01:00

På barneheimen eg jobber har eg funne meg særs godt til rette blant aldersgruppa 3-7 mnd - Giraffane heiter avdelinga. Desse babyane er vanvittig søte! Og særleg har éi jente funne seg godt til rette i hjarta mitt! Har ikkje lov til å nemna namn, men de skal få møta ho på biletet! :) Kan nemna at ho smilar mykje, berre ikkje til kamera, har verdas herlegaste bollekinn, nydelege auge, ein fantastisk omsorgsfull personlegdom og herleg vesen!

Til besten som trur eg kjem til å få problem med å reisa frå alle desse ungane: Du har heilt rett!

Små glimt av...ymse!

2010-11-16T20:17:00.003+01:00

Vonar det kjem meir video på sikt:)

I sosialkunnskapen...

2010-11-11T19:35:00.003+01:00

...lærte me at alle menneske har behov. Nokre behov må bli tilfredsstilt for at me skal klara å overleva.

Eit behov som eg vil putta på ein 2. plass av livsviktige behov (etter mat og drikke) er omsorg. Det å bli sett, elska og akseptert av andre menneske. Kan du sjå for deg å bli forlatt, aldri - verkeleg aldri - bli sett på av andre med eit varmt og kjærleg blikk?

På The Bulrushes der me jobbar bur det ca 65 babyar (hugsar ikkje det nøyaktige talet). Babyar som alle har ein ulik skjebne, men som har til felles at foreldra deira ikkje lenger kan ta vare på dei. Nokon er foreldrelause, andre vart funnen dumpa og forlatt i eit bosspann. Ei jente som var for tidleg fødd vart funnen i eit bosspann med morkaka festa til kroppen. Hundar åt denne, og drog jenta rundt omkring før ho vart redda. I dag er denne jenta på The Bulrushes. Begge beina er knekte, og ho er rimeleg forslått. Men ho lever. Og kjem til å få eit godt liv. Eit liv med omsorg.

At eg no får moglegheita til å gje av meg sjølv til barn som har opplevd ting eg ikkje ein gong kan førestilla meg er eg grådig takksam for. Berre det å halda ein baby, sjå han eller ho smilande inn i augo, møta blikk, snakka, syngja, vugga, klemma. Berre vera tilstades. Gje omsorg. Gje kjærleik.

'Coz this is Africa!

2010-11-04T22:54:00.003+01:00

Tida flyg avgarde! Mykje har skjedd desse dagane me har vore i Uganda, og her kjem ei lita oppdatering.

Me bur framleis trygt og godt i vår luksusheim saman med våre kjæledyr, to australiarar og to kanadiarar. Menneska er fantastisk greie, trass i at dei (merk: tøtto frå Australia) gjer grådig narr av måltidrutinene våre. "Four meals a day, pluss your coffee break! How come you guys are so skinny, when you eat all the time?!" Ho er så herleg! I dag lærte eg ho å baka brød òg!

Me er i grunn i gang med jobbinga vår på The Bulrushes. Det er ein utruleg "chill" arbeidsplass, i den forstand at ein styrer sin eigen dag. Ungane er utruleg skjønne! Det er ei heilt spesiell oppleving å sitja på golvet med ein unge under knea, ein oppå låret, to i armane og ein kravlande over leggane. Dei er så nydelege!

Me er blitt betre kjende i nabolaget

Kulturskilnadar og kulturelle misforståingar har me så absolutt vore involverte i...T.d. Så kjøpte me oss på tysdag ein frisk og god ananas i ei bod i nærleiken, kutta den opp, lagt den fint i ei skål og satte oss ut for å nyta frukt og sol. Men ingenting er vel meir naturleg når ein har ein oppkutta ananas å dela den med hushjelpen og sikkerhetsvaktane, sant? Det tenkte me, og då eg glad og nøgd rusla til dei med skåla i neven, for å tilby dei ein bit eller to, kan du tru sjokket var rimeleg stort då hushjelpen smila takksam og stakk av med heile skåla! All den deilige ananasen glapp rett ut or fingrane på meg.... Skuffa og med fleirfoldige og umoglege unnskyldningsglosar klare i toppen tutla eg attende til jentena og måtte meddela tapet...

Myggnetting er i grunn ganske koseleg å sova under/i/med.

Africa Time er ikkje oppskrytt. Det er rett og slett svært irriterande, frustrerande, konfliktskapande, humørdrepande, unødvendig, og veldig, veldig vanleg! Åååå! Å koma forseint er ein ting. Ikkje gje beskjed om at bilen har fått motorstopp, ein annan. Meddela stakkars nordmenn at dei må møta på jobb klokko 11 (= reisa kl 9) rundt klokka 00.30, same dag, når dei har vore innstilte på å ha fri dagen etter og dermed fylt kroppen med kaffi og deilige pannekaker, er ein tredje. Å plutseleg byta dag ein skal på jobb og village tour, for å ikkje gje beskjed om dette før ca rett før avreise(litt overdriving), en fjerde. Å leggja skulda på andre når det verkeleg er du som er skuld i 99% av problemet, ein femte. Dei neste tala ligg klare òg, ta kontakt viss du er interessert.

Grunna punkta ovanfor har Team (Yo)Uganda fått eit nytt motto: " 'Cos this is Africa". Noko som tyder: slik er det berre. Ikkje noko å gjera med saker og ting. Det er berre å smørja seg med ein god dose tolmod.
På berre eit par dagar har 7 av 8 av oss som bur i dette huset klart å rota oss borti det lokale politisystemet. For å gjera alt litt kort, fortel eg berre om episoden som råka reisefølgjet mitt og meg. I korte trekk: Me var 6 passasjerar + sjåfør i ein femsetar av ein taxi. Både me og Sandrah, kontaktpersonen vår her nede og ho som fiksa taxien, spurde sjåføren om det var lovleg, og ikkje minst trygt. Joda, det skulle gå fint, så lenge fem av oss sat i baksetet og éi foran. Greitt nok. Men me skulle ikkje fara lengre enn ut or utkjørselen til kjøpesenteret før ein skrikande politimann opna bildøra på passasjersida framme (der eg sat) og skjelte oss "kvitingar" ut for å koma til Uganda for å få oss sjølve drepne i trafikken...Hjelp! Amy og Lina vart jaga ut or bilen, Kristine og dei to frå Canada sat i baksetet, sjåføren og eg fekk kjeft. Deretter jaga han meg ut or bilen og sette seg inn. Sjåføren køyrde avgarde, med tre av oss i bilen, og tre ståande att utanfor kjøpesenteret. Me tre ringde vår "faste" sjåfør, Moses, og kom oss heim. Der kunne me ikkje gjera anna enn å ringja Sandrah å fortelja kva som skjedde, og få ho til å ta kontakt med sjåføren, og venta. (For dei tre hadde typisk nok gløymd mobilen heima...) For å gjera situasjonen enno verre rauk straumen. Digg. Heldigvis kom dei tre venene våre trygt heimatt, etter å ha teke ein annan taxi, og me feira med ein god middag! Ei oppleving me kunne klart oss utan, men greitt å ha vore gjennom noko slikt òg!

I dag har me vore på tur for å sjå arbeidet Watoto (organisasjonen me jobbar for) driv i området rundt Kampala, hovudstaden i Uganda. Det er skikkeleg imponerande! Eg skal skriva eit innlegg om dette snart - kanskje i morgon. Sjå fram til å bli fasinert!

No vart dette eit litt lengre innlegg enn planlagt...men det får stå sin prøve!

For å vera heilt presis: eg har det veldig, veldig bra i Uganda. Lærer nye ting kvar dag, møter mange spanande menneske og opplever veldig mykje spanande, kjekt og får testa tolmodet mitt.

Takke- og bøneemner:

- Takk for at ingen av oss har vorte sjuke

- Takk for den gode jobben Watoto gjer her i Uganda

- Takk for alle dei flotte folka me får bruka tid saman med

- Bøn for når me no skal byrja å arbeida

- Bøn for at all ferdsel i trafikk og by må gå bra og skadefritt for seg
- Bøn for Guds vilje i Uganda

A taste of Africa

2010-11-01T20:32:00.004+01:00

Å gå rundt i Kampala sine gater den fyrste dagen i november er flott. Varmt, folksamt, men flott. At me skil oss litt ut er vel ikkje til å stikka under ein stol, men at folk stoppar opp, føl oss med blikket og ropar mzungu, som tyder kvit person, til og etter deg, er ein smule uvant. For det er ikkje berre slik at me er kvite, verkar det som...me er sjølvlysande.

Kroppslukt. Det er eit interessant emne som blir teke opp relativt hyppig i teamet vårt. Korleis den utviklar seg. At vår norske kroppslukt (mjølkelukt blanda med såpe, parfyme og andre kosmetiske produkt...?) har måtte vika for ein afrikansk eim av varme, sveitte, sand, sveitta til personen ved sida di i matutuen(taxi/buss ein kan ta som kostar 3 kr frå oss til byen - genialt), slevet til barna på The Bulrushes (arb.plassen vår), og ja, Uganda, i ein herleg blanding med solkrem (ja, mamma, eg brukar solkrem) og deodorant, er det inga tvil om i det heile. Eg skal ærleg innrømma at nasa mi ikkje heilt har funne seg til rette med den nye situasjonen, men det kjem. Step by step. At eg har godt av litt nytt input på kroppsluktfronten kan no stemma. Interessant er det i alle høve. Så no veit du det.

Elles vil eg i dag trekka fram nokre herlege personar i vår Uganda-kvardag. Isaac og Richard, våre sikkerhetsvakter, og Treena, vår australske, medfrivillige og house mate. Dei to karane er heilt supre! Smilande og blide, dei er tryggleik i seg sjølve! Og so elskar dei når me spelar fotball saman! Før fotballen deira vart påkøyrd då Treena kom hadde me hatt ein aktiv kveld på plassen utanfor huset. Då me i går kjøpte ein flunkande ny ball til dei, steig stemninga mot den skyfrie himmelen! Faktisk så steig den så høgt at Richard i dag kom på døra vår med sjølvplukka - og reinska - frukt frå eit tre i nabohagen. Eg vart sjarmert til tusen! Trur kanskje eg skal takka ja til å bli med på fotballtreninga hans... :) Amy, Isaac og eg tusla i kveld på ein trivleg tur i nabolaget. God stemning og me lærte mykje om Uganda. Me planla i tillegg bursdagsfest for Treena på torsdag - han vart så gira då me spurte om Afrikansk dans kunne stå på programmet! Så eg trur han tek med seg eit par ungar frå nabohuset og har song og danse show/opplæring. Eg gler meg!!!

Treena, our house mate, er heilt konge! Me tullar, pratar, ler, ho gjev oss treningstips og gjer narr av at me et (minst) fire måltid kvar dag. Eg har kalla den eine kaninbamsen eg har hekla til barna på The Bulrushes etter ho, det syns ho var grådig artig! Ho er så skjønn atte! :)

Livet i Afrika er kort oppsummert heilt supert! Ingen av oss er sjuke, berre litt overoppheta, og alle folka me har møtt på er supre! Me er grådig gira på livet!

PS: det skulle eigentleg koma fleire bilete no..men dataen/internett ville ikkje meir for i kveld..kjem på sikt! :)

Kalkunen "Christmas", hundane Thomas, styggen og kloearen. Uganda e bra!

2010-10-29T13:30:00.003+02:00

"Me maa bli vant med lyda her..." seie Lina direkte inne fraa kjoekenbordet vaart i Uganda. Ja, me er framme. Ute har dei nett slakta ein gris (slik tolka me i alle fall hyla som ljoma, foer stilla senka seg...). Ein stk kalkun, tre stk hundar og ei geit ruslar i hagen. Hushjelpen putlar med vaskekosten, sikkerleiksvakten gjer jobben sin, og nett no har to roerleggjarar vore her for aa proeva aa fiksa dei fira av fem toalettane vaare som er oeydelagde. Steikje. Eg likar meg! Serioest! :)

Alt gjekk fint paa flyturen, heilt til me kom til London og skulle til aa gaa ombord i flyet til Kampaa. Daa slo det oss plutseleg at det kanskje er lurt med kontantar til aa betala visumet til Uganda med. Etter hjelp fraa ein amerikanar spurta Kristine og TM avgarde for aa ta ut pengar, medan Amy og Lina stod stressa att med bagasjen og ombordstigande flypassasjerar i bakgrunnen. Takk og lov var det ein pengeskranke i naerleiken, saa det ordna seg (Kristine som hadde gloeymd kortkoden i sekken fekk seg i tillegg enno ein springetur, noko ho i ettertid tykkjer var litt flaut...) Saa fekk me testa teorien om korleis me reagerer paa flyplasstress - og aa seia at 2/4 var stressa og 2/4 var fnisete er i grunn verken loegn eller slemt, berre sant. Men som eit av livsmottoa mine er: Det ordnar seg alltid.

So kom me oss trygt fram til Kamapala. Heilt magisk aa setja beina paa Afrikans grunn, kjenna luktene, hoeyra lydane og berre ta inn inntrykka. Foela. Eg foeler meg heima.
At me er i Afrika fekk me merka fraa starten av, daa me maatte venta ei god stund paa toetto som skulle plukka oss opp, humpete bilvegar med raud sand og det rike menneske- og dyrelivet, men mest av alt paa grunn av dei hjelpsomme folka.

No tek me oss ein liten lur, og skal berre nyta dagen. I morgon faar me innfoering i landet, jobben og ymse med Sandrah - ei heilt fantastisk bra Watoto-dame som har teke godt imot oss. Kanskje blir det kyrkja paa sundag? Ryktene skal ha det til at det er ein einaste stor gledesfest - og det vil me jo ikkje gaa glipp av!

Litt bileteproblem, men det kjem!

Guds fred,
Tone Marit

Helg, Håpet, pakkinga er i gang!

2010-10-25T22:55:00.004+02:00

Kjære vene! No er siste helga i Noreg på nærare 5 månader over. Eg har fått nyta den helga heima på det fagre vestland med familie og vener, og er no superklar for dei siste dagane på GUS!

I dag har Team Uganda hatt praksis. Me var på Håpet, ein pinsemenighet på Råholt, og hadde andakt på "Super mandag" for 17 kjekke barn frå 2. til 7.klasse. Stor stas, og god stemning! Eg er godt nøgd med opplegget vårt og teamsamarbeidet!

I morgon er det siste husmøtet for gjengen på Hus 17. På vegne av "Det-siste-husmøtet-på Hus 17-komiteen" kan eg nemna at det kjem til å bli ein einaste stor fest! Ich freue mich!

Men no er det jammen meg ikkje lenge att.... Snart gjev me oss i veg ut på ein ukjend veg. Ein ukjend veg me berre veit éin ting, heilt sikkert, om: ALT er annleis enn det me er van med.

Eg er klar!

Det har berre dukka opp eitt problem...kameraet mitt har teke kvelden, i alle fall 70% av tida. Takk og lov for at me i alle fall har to spegelreflekskamera på teamet. Turen skal vera godt dekka!

Peace out, TM

Så nærme....

2010-10-22T23:46:00.002+02:00

...avreise til Uganda har eg aldri før vore!

På torsdag tuslar fire unge, tøffe, sporty, snille, omgjengelege, oppegåande, artige, eventyrlystne, glade, nervøse, gira, spente, gale, lattermilde, ærlege, og klare jenter ombord på flyet til Afrika!

Treng eg skriva at eg gler meg?

Sjøsprut og kajakkårer

2010-10-09T11:48:00.004+02:00

I går var mi gode veninne Sara og eg på padletur. Me leigde kajakkar hjå Havsportsenteret i Austrheim, Ocean Nordic, og fekk oss ein nydeleg tur på blikkstille sjø.

Solnedgangen farga etterkvart både sjø og holmar lilla, eit rikt fuglekor song kveldssongar, makrellen kokte på sine siste haustdagar og humøret var på topp!

Ei fantastisk flott oppleving i Austrheim sin skjærgard!

Røynda

2010-10-08T00:07:00.002+02:00

Det slo meg i stad. Nett no for cirka 7 minutt sidan.

I dag er det nøyaktig tre veker til eg reiser til Uganda.
Denne helga er eg på Austrheim. Neste helg på klassetur og i England. Helga deretter er eg heima og i besten sin 70-årsdag.
Så, helga etter der att, er eg jaggu meg i Uganda. I Afrika! Gale Mathias!
Eg gler meg til den 28.oktober. Mamma gler seg til den 18.mars klokka 16.15.
Eg gler meg!

Livet er supert! :)
TM

Ny og eventuell reiseblogg

2010-10-05T21:55:00.002+02:00

I frykt for at blogspot'en min ikkje skal fungera i Uganda (som eit rykte skal ha det til...) har eg oppretta meg ein ny blogg - ein reiseblogg. Den finn du her.

Men det kjem kanskje til å koma litt oppdateringar på denne bloggen òg, eller ikkje...Kven veit.

Uansett er det veldig kjekt om du vil følgja med på livet mitt og opphaldet i Hurdal og frå og med 29.oktober, i sjutida om morgonen, opphaldet i Uganda!

Det er berre 23 dagar att til avreise!! :)

TM

Vestland, regn, Hardanger og hjartevarme

2010-10-04T12:24:00.003+02:00

Eg er heima! Fryd og glede!

Det mykje omtala bryllaupet er vel overstått - dei vart gift!

Regnet høljar ned, eg sovna til torden i natt, landbruksdagen på Austrheim vart ein strålande suksess, fire gode veninner og eg tok turen til kjentfolk i Hardanger i går og fekk gode samtalar og klemmar, fårikål, eplekake, kaffi, te, heimelaga sjokoladepudding og sjokolade, kanskje unødvendig etter å ha nemnt all den maten å skriva at eg fekk tilbragt ein god dose kvalitetstid med Kjellaug og Jakob(?), men det fekk eg - veldig kjekt! Me fekk òg herlege smil, hjartevarme og husrom. Fantastisk dag!

Laurdagskvelden var tilbrakt med min kjære familie - og gubba kor fint det var å berre nyta kvelden med god mat, godt selskap og lett laurdagsunderhaldning på NrK! Magisk!

Siste vaksinasjonsprat er teken på legekontoret - berre to sprøyter og ca 3 pakkar med Lariam att, før eg er heima att i Noreg.

Så er det forresten berre 24 dagar att til avreise. Ikkje det at eg tel...

I morgon ventar heimelaga raspeballar hjå bestemor - det kriblar i magen!

Ymse snacks og Lariam

2010-09-29T10:10:00.003+02:00

Ymse snacks-delen:
Det er i dag 29 dagar til avreise mot Uganda!
Eg skal heim i morgon - haustferie!
Koseleg middagsbesøk på Frogner
Ubeskriveleg godt å prata med gode vener ein ikkje har sett på ei stund, på telefon!
Grovt brød, amerikanske pannekaker, mjølk og god kaffi til frukost
Og, min gamle norsklektor (som i eks-lektor, ikkje gammal!) har søkt på stillinga som sentralbanksjef! - respekt, Tore!

Lariam:
Me hadde helseseminar i går. Då fekk me enno meir, og repetert, informasjon om m.a. malaria. Skummelt. Men samstundes ikkje skummelt. Lariam er skumlare enn sjølve myggen. Nesten. Alle i teamet er no i ein uttestingsprosess av Lariam. For min del er eg på mi andre veke no, og tenkjer å berre fortsetja med å svelgja tabletten kvar tysdag fram te midten av april. Kjekt med langsiktige mål og faste tysdagsrutiner her livet!

Hausten er nydeleg! Sol, frost, fantastiske fargar!

Team Uganda er klare for take-off!

Hurdal - Operaen, Kronprinsen og fakkeltog

2010-09-23T13:13:00.004+02:00

GHK sitt fyrste arrangement er forbi - og for ein suksess det var!

4 lag, tolv livsglade og gira ungdommar, stilte til start frå GUS klokka 16.00. Middagen var godt plassert i magen, smilet om munnen og konkurranseinstinktet planta i kropp og sjel då plakatane vart heva og tomlane reist. Haikekonkurransen var i gang!

Ingen havna på andre sida av jordkloden, i Europa eller Sverige. Me fekk gode samtalar med sjåførane og gratis kaffi hjå framande. Team Wefix fekk òg gleda sjåføren sin med mjølkerull og god samtale. I tillegg vart mist to av sjåførane gira på konkurransen og opptekne av å vinna!

Då alle var framme vart vinnarlaget kåra: Team TøffaSmukka - Eirin, Maria og Helga K. med tida 1 t og 5 minutt! Imponerande!

Kven som tapte er ikkje så viktig...

Når GHK planlegg noko ventar det alltid overraskingar - og dagens var intet mindre enn fakkeltog i solidaritet med flomofra i Pakistan og eit møte med HKH Kronprins Håkon.

Stor stas å få syna støtta vår til dei ramma i Pakistan med faklar og plakat! Bra opplegg!

At kvelden vart avslutta med at me akkurat mista toget vårt, og måtte venta ein time i Oslo om kvelden gjorde ingenting. Ein super kveld, med supre folk og supre opplevingar!

Bad Taste, GHK, elg, vitjing og anna morro!

2010-09-22T12:53:00.004+02:00

Livet surrar og går i Hurdal. Det siste nye på følelsesfronten er at eg GLER MEG så vanvittig til å reisa til Uganda! No er det berre 1,5 veke til haustferie, og etter det er det berre 3 små veker til avreise! GubbaNoa, dette blir så bra!

Dette har skjedd i det siste:

- Team Uganda var ansvarleg for Torsdagskveld i Hurdalen - og me arrangerte Bad Taste

Party! Stor suksess og mange lekre antrekk!
- Eg har sett elg for fyrste gang i livet

- Asbjørn var på vitjing i helge - og det var veldig, veldig kjekt!

- ETF har vunne enno ein fotballkamp

- GHK (GUS Haikeklubb) er oppretta og i dag går vårt fyrste arrangement av stabelen. Yeah! Styret består av Hanne, Marianne og underteikna.

- 5 GUS'ara tok ein meir eller mindre spontantur til Bibelskulen i Grimstad for å vitja kjende og kjære, særleg sidan Vigdís, som syng i trio, deltok i gudsteneste i Grimstad kyrkje. Herleg kjensle å overraska dei (til tårer) og berre nyta kvelden/natta saman med gode vener. ...men litt trist å reisa...

- Fine turar i friluft

- Fotballkamp mot Hurdal Verk Folkehøgskule. GUS vann på straffekonk. og definitivt på sidelinja!

- Me har vitjing av misjonær Sigmund Evensen som har utruleg spanande undervisning med oss om språk, kultur og misjon. Grådig lærerikt!

- I går var det "typisk Framnesmat" til middag - panert fisk/panert rødspette/fish'n'chips - nydeleg!

- Det blir kaldare og kaldare i lufta. Det skal bli kjekt å reisa til 30 varmegrader i slutten av oktober. Med denne gjengen her:

- Onkel Bjarte skal gifta seg 1.oktober!

- Johanne, Marianne, Eirin og eg skal i middag til familien til ei veninna på måndag. Der gler me oss til!

- Marie K. og eg skal vitja Lars Bjarne i England i oktober.

- Det er så mange kjekke folk her på GUS!

- Nattmat på "High five"

- Fiksing av reklamefilm for GHK

- Kjekke husmøte

- Glede.

Hurdalssjøen rundt og andre spillopper!

2010-09-09T11:29:00.004+02:00

Tida går så fort! Me har vore i Hurdal i tre veker, men tida går. Det som er sprøtt er at det er berre 3 veker til haustferien og så er det berre to veker til utreise! Eg gler meg!

Dei siste dagane har gått med til sykkeltur rundt Hurdalssjøen i strålande sol og eit behageleg tempo, med innlagt lunsjpause ved Eidsvoll Bygningen. Vakkert!

Sundag stilte eit frimodig kor frå GUS opp og song under møte på Håpet, Eidsvoll, før ein tur til idylliske Brenntoppen stod for tur før fotballtrening.

I går var ca 15 stk frå GUS pluss lærarar i Oslo på eit møte etter misjonskonferansen som har vore denne veka. Eit bra møte med lovsong frå proffe folk. God stemning!

Folk blir berre betre og betre kjend, pranks er godt innført og me kosar oss. Team Uganda er ein herleg gjeng som kosar oss saman, og er gira på utreise!
Livet er bra!

Fotball, internett, Bibelen, kyr, austlandet, E6, sosialt...

2010-09-01T22:52:00.004+02:00

Som overskrifta viser til; dagane flyr i Hurdal!

Det siste nye er som følgjer:

- Grilling ved Hurdalsjøen, kafé og bading, spelekveldar, husmøte, turar i friluft, blindesenteret si hinderløypa, Torsdagskveld i Hurdalen, gode samlingar og supre folk!

- Me var utan internett frå måndag til måndag. Det var lenge, men sidan me er så utruleg uavhengige av nettverk gjekk det jo strålande! Eller som ei på fotballaget(jfr. neste punkt) sa: Det er jo bare skog i Hurdal, da, men skogen trenger jo nett!

- Aslaug, Elisabeth og eg har rett og slett meldt overgang til Eidsvold Turn Fotball! Etter tre år utan kamperfaring var skoa på, den blå drakta vart tredd over hovudet og eg spelte ein fotballkamp! Hellane, da va kjekt!

- Langs Rv. 180 er det mange kyr. I dag, på veg til kampoppmøte på Eidsvoll, måtte bonden i meg trø fram for å jaga ein haug med kyr ut or vegen.

- KokkeliMonke-nivået på Hus 17 er vanvittig høgt!

- Folk blir berre betre og betre kjend, det er godt å vera på GUS

- Etter teamsamlinga i går er eg vorte supergira og klar for å reisa te Uganda!

- Elgane har enno ikkje vist seg

- Eg har da veldig bra!

Jeg har på nytt forlatt redet, og bor nå på den østlige siden av landet.

2010-08-23T23:48:00.004+02:00

Me er i gong. Turen starta klokka 02.45 natt til sundag. Mammo, pappen og meg sette oss i bilen og suste mot det store austland. Etter frukost på Fagernes og eit par timar til i bil, dukka skiltet til Gå-Ut Senteret opp - fryd og glede!

Då eg stod i kø for å få rom dukka ein kjend fjes opp, Johanne Skei Nydal frå Tr.lag, viss nokon veit kven det er. Og trur du ikkje me hamna i same hus då? Jauda! Men det er så kjekt atte.

Dagane så langt har gått med til informasjon, film, prating, blitt kjend med mange kjekke folk, tulling, mat, laging av lister (ja, me har innført "innelister" i huset vårt - takk til Framnes for god opplæring!), husmøte - noko me skal ha kvar måndag på huset vårt, skikkeleg koseleg - brownies, is, Kokkeli Monke, og mykje latter. Me er 11 stk som bur i huset (av totalt 42 elevar på skulen) og me har det veldig fint, skikkeleg trivelege tøtter! I tillegg er eg ei av dei 4 i huset som bur på dobbeltrom. Romkompisen min heiter Kristine og er frå sørlandet, noko som betyr at eg har den vakre dialekta rundt meg heile tida (nb; ikkje ironi), men ikkje nok med det - ho er ein fantastisk person eg verkeleg er takksam for å ha komen på rom med!

Eg har stor tru på at dette kjem til å bli eit flott år!

Teamet eg skal reisa til Uganda med verkar forresten òg heilt supert!! :)

Utklypp frå mitt liv: Flaum i Pakistan - du kan bety ein forskjell

2010-08-19T11:19:00.000+02:00

Utklypp frå mitt liv: Flaum i Pakistan - du kan bety ein forskjell

Flaum i Pakistan - du kan bety ein forskjell

2010-08-19T10:58:00.005+02:00

Det er flaum i Pakistan. Over 4 millionar er heimlause. Over 8 millionar er avhengige av akutt naudhjelp. Rundt 20 millionar er berørte av flaumen. Over 2000 personar har mista livet. Dette er menneske. Personar med familie, vener, eit liv. Eit liv verdt like mykje som ditt og mitt.

Dette er alvorleg.

Rundt 3 milliardar kroner trengs til den akutte krisehjelpen. FN har ikkje klart å få inn meir enn halvparten. (VG-Nett)

Eg vil oppfordra alle til å gje ei gåve. Gjennom til dømes Røde Kors ved å trykka på linken, ringja: 820 44 001 (200kr) eller bruka nettbank: 8200 06 10190

Du kan bety ein forskjell!

Ein kvalitetsfylt kveld!

2010-08-07T00:57:00.003+02:00

Ein spontan vending frå mi kjære tante Sonja gjorde at ho, mamma, Heidi og eg enda opp i Bergen by i dag. Me tutla litt rundt i butikkar (eg klarte å kjøpa meg to bukser, ein gensar-sak og ein topp. I same butikken, på ti min. Sal er gøy!) og gatelangs, før me nytte eit betre måltid i solnedgangen på brygga, etterfulgt av ein rusletur langs alle båtane, med is og kaffi. Ein nydeleg dag i vestlandets hovudstad, med kjekke folk det var godt å tilbringa litt kvalitetstid saman med!

2010-08-06T16:32:00.003+02:00

I mange år har eg hatt ein draum. Eg har hatt ein draum om å reisa til Afrika for å hjelpa mine medmenneske. Kanskje ein veldig typisk klisjé, det å reisa til Afrika for å "hjelpa dei stakkars barna" der. Men for meg har det vore ien reell draum. Noko eg verkeleg har hatt lyst til. Noko eg har følt at eg kan passa til.

No skal eg til Afrika. Draumen får i oppfylling. I oktober reiser eg til Uganda for å jobba på eit senter for barn. Mange av barna er foreldrelause grunna HIV og AIDS. Eg forventar ikkje at eg skal redda heile verda. Men kan eg bety ein forskjell, om så bere for eitt barn, så er jo det nesten like stort som heile verda - for det barnet og meg. Eg bed til Gud om at opphaldet mitt i Uganda kan koma til nytte. Bety ein forskjell. Det trur eg at det gjer, viss ikkje hadde ikkje Han sendt meg der.

Me kan faktisk gjera ein forskjell. Bety ein forskjell. Ikkje la nokon - nokon gong - innbilla deg noko anna. Alle skal sjølvsagt ikkje til Afrika. Det handlar om å finna ditt Calcutta! Du er verdifull!

Eg legg ved ein song av Carrie Underwood eg tykkjer er veldig fin, og som viser at det er lov å tru at ein kan bety ein forskjell, ein har lov til å tru at ein kan bety ein forskjell:

Change

http://www.youtube.com/watch?v=69s8DN3v6fA

Yogyakarta!

2010-07-27T13:54:00.002+02:00

Me har vore paa reisefot att! Sidan sundag har Icha, Patty, Heidi, Heath og eg vore i Yogyakarta, eller Jogja som det heiter paa folkemunne. Me har vore turistar, vitja eit av verdas sju underverk, ridd paa elefantar - som var kanonkult -, hatt ein lavatur(veit eigentleg ikkje heilt kva det var, men me kosa oss no), rusla rundt i gatene, ete mykje god mat, sett film, hatt rare dusjopplevingar, og faatt "Full body therapy" = massasje! Me har med andre ord hatt det veldig fint!

For augneblinken sit me paa flyplassen i Jogja. Flyet vaart attende til Jakarta er forsinka, men det gjer ikkje noko. I morgon skal eg moeta att delegeasjonen fraa leiren i Belgia. Det gler eg meg veldig til! I tillegg skal me har ein avskjedsmiddag med gjengen. Blir litt trist aa reisa, eg trivst i Indonesia, og har kosa meg veldig med alle dei fantastiske folka! Men for all del; ingenting er som heima! Helga skal eg jo i tillegg tilbringa paa austlandet med Vigdis og Marie - det blir fantastisk! :)

Skal proeva aa lasta opp litt bilete og skriva litt meir i kveld:)

Selamat malam!

BaliBaliBaliBali

2010-07-21T19:41:00.002+02:00

Ja, me har vore paa Bali!

Men no er me attende i Jakarta. For augneblinken sit eg paa loftet til Icha saman med ein kar fraa Australia, ei toetta fraa Danmark og ei fraa Brazil. Me har det kjekt med kvar vaar datamaskin og litt prat innimellom. Snart blir det film. Me skal opp klokka 06.00 i morgon,no er den 00.55, men kven bryr seg. Froeken dings som eg bur hjaa er nede og pakkar (personleg er eg ferdig for lenge sidan, for eg er jo so utrueg effektiv. Nicht.) Tingen er at me i morgon reiser til ein ny by som heiter Bandung. Soestera til Icha skal bli gratuated from school paa laurdag, so det blir nok kjekt. Eg gler meg i alle fall til turen!

Men ja, dette er nok ikkje saa interessant. Bali, derimot. Lat meg fortelja. For mykje har skjedd, mange opplevingar og laerdommar har me vore gjennom. Det har vore spanande og interessant!

Me kom fram om kvelden og tok inn i villaen til Amanda sin familie. Det var moerkt, so me skjoena ikkje kor stor og LEKKER den faktisk var foer dagen etter. Basseng, solsenger, palmar, flott utsikt, eit koseleg "hus" (som nok sjeldan er i bruk) i hagen, kvite murkantar, kvite steinheller, flott innventar. Tja, berre at huset gjekk under namnet VILLA seier vel sitt.

Sundag vart me henta av sjaafoeren vaar, ein kjekkas utan like og med eit vanvittig sjarmerande smil, og koeyrt til Padang-Padang beach. Der solte me oss, prata med seljarar og elles berre nytte livet! Lunsj aat me paa ein typisk indonesisk stad. Ris, og ein heil haug med "ymse gris" (som det nok ville blitt kalla paa Framnes). Heilt ok smak.

Men no skal eg proeva aa skriva litt i korte trekk. Rett og slett laga ei lista.
- Heidi og eg er blitt dyktige paa aa pruta, men Icha - ho er ein ekspert!
- Indonesiske folk er heilt ekstreme paa aa planleggja. Noko som kan vera litt plagsomt for nordmenn som likar aa ha litt kontroll sjoelv, men so faktisk maa spoerra om kva som skal skje vidare - rett og slett fordi ein knapt har noko "makt"sjoelva. Litt spesielt, og rimeleg unaturleg, men ein god laerdom (for aa vera litt klok). Men heilt serioest; aa ha eit stramt opplegg, inkludert ein sjaafoer, for kva ein skal gjera foer lunsj, kvar ein skal ha lunsj, kva ein skal gjera foer middag, kvar ein skal eta middag, kva ein skal gjera etter middag og kva ein evt skal finna paa om kvelden, aa ha alt dette nedskriven som ein timeplan foer ein ferietur for 8 ungdommar er totalt nytt for meg. Interessant, litt stressande, men interessant. Merkar godt at baade Heidi og eg likar aa ha vaart aa seia. Og eg likar veldig godt aa ha kontroll, og faa lov til aa vera turist.
- Me har bada i basseng og i sjoe.
- Prata med mange spanande menneske
- Me laga lappar til gjengen i gaar kveld. Foerst vart dei ganske mislykka. Visste du at indonesisk Kefir-mjoelk er MYKJE surare enn den norske?
- Me rusla ein del rundt i gatene, stakk innom smaabutikkar og handla litt. Bali er koseleg!

Det var det eg kom paa no i farten. Det kjem sikkert litt meir Balistoff seinare.

No trur eg det er film paa gang her. We speak!

Fred ut,
TM

Day one ; reise og ankomst

2010-07-15T14:41:00.003+02:00

Hei og hopp, varme er topp!

Etter vel 26 timar paa reisefot og ein time i koe for aa koma inn i landet moette Heidi og eg vaare kjaere vener paa flyplassen i Jakarta. Etter ein del klemming og prat, tok me oss litt lunsj paa ein lokal restaurant. Kjoettbollar stod paa menyen. Dei vart etne med pinnar (+ litt gaffel og skjei, i toeffe tider) Heidi vart stor fan av maten. Eller, vent litt....

Me hadde sjoelvsagt eit par episodar paa turen, og ja, me "dreit" oss litt ut innimellom, men kven bryr seg? (ikkje underteikna i alle fall)

Etter maten skilde reisefoelgjet fraa Noreg lag. Icha og eg reiste til universitetet hennar for aa vera tilstades paa presentasjonen av eit prosjekt ho har hatt mykje aa seia i. Deretter gjekk me paa eit kjoepesenter med to av venene hennar. Veldig kjekt aa sjaa kvar ho gaar paa skule, og moeta venene hennar. Me fann definitivt tonen (naar dei etterkvart slo seg laus med engelsken) og kosa oss. Og ja, eg har smaka SUSHI i dag. Eg var litt for toeff i kjeften paa spoersmaal om eg trudde eg kom til aa smaka det (for eg trudde eg var trygg og at me berre skulle paa Starbucks. Den gang ei!) Men veit de kva? Det var eigentleg heilt ok. Ikkje godt. Noko var daarleg. Men jamt over, heilt ok. I tillegg har me koeyrd rundt i Jakarta i tilsaman rundt 3 timar, saa eg er saa godt som lokalkjend!

No har reisekleda forlate kroppen, shortsen er paa (det kjem den nok til aa vera desse to vekene med 30 varmegrader!) og Icha og eg "chiller" paa rommet hennar. Utruleg flott hus, saa her kjem eg nok til aa trivast!

Vonar alle har det bra!

Satsar paa at det kjem ei oppdatering kanskje kvar dag, saerleg dedikert til mine besteforeldre :)

Selamat malam, alle saman!

Turen startar om 11 timar!

2010-07-13T19:09:00.004+02:00

Ja, det stemmer. Om 11 timar går ferden mot Flesland. Eventyret er i gang. Etter eit par timar på Gardermoen vender mi kjære kusina, Heidi, og eg snuten mot Jakarta. Om eg ikkje er reisesjuk? JAU! Eg var på ferietur med Sara i helga, og har jobba både i går og i dag. Det var genialt timing - viss eg skulle hatt fri trur eg veggane hadde vorte sterkt ramma! (Forklaring: eg hadde gått på veggane!)

Men no skjer det altså snart. Eg skal vitja Indonesia, Jakarta og ICHA! Eg gler meg!

Det blir heilt fantastisk å få vera to veker saman med Icha, familien og venene hennar! I tillegg får eg sjå att andre CISV-folk - etter mange år. Da blir kjekt da!

Eg har lova både besteforeldre, tanter, onklar, foreldre, brør og vener at bloggen skal oppdaterast, så det må eg jo prøva på!

No må eg tusla. Baggen treng nok litt meir innhald.

Selemat malam!

(God kveld)
Ja, me kjem te å få da knakanes kjekt!

Framnestida er over, sommaren er her

2010-06-21T21:17:00.002+02:00

Framneseventyret er over. Sommaren er tilstades. Gjestane frå Trøndelag og austlandet har reist heim. Plenen er slått. Sommarjobbinga har definitivt teke til. Det fyrste (og så langt einaste) sommarbadet er teke. Grilling og fjelltur med gode vener frå Framnes har prega den siste veka, kjekt at ein tek initiativ til å samlast enno. Eksamen er gjennomført. Det same er 13 års skulegang. Vitnemålet og eksamensresultat er på veg i posten. Tankar svirrar om neste år. Marita sin blåbærpai har komen til Austrheim.

Sommaren skal nytast!

Til ære for...

2010-04-26T13:17:00.009+02:00

Vigdís Óskarsdóttir

!

Vigdís har lenge hatt ein stor draum. No skal den gå i oppfylling. Ho skal få sitt eige blogginnlegg på min vanvittig populære blogg!

Bilete seie jo meir enn tusen ord, men her kjem berre eit par (av veldig mange) ord om Vigdís:

Levande. God. Morosam. Pliktoppfyllande. Omsorgsfull. Omgjengeleg. Tilstades.

Eit tvers gjennom godt menneske.

Dette var eigentleg eit artig blogginnlegg å laga, så viss alt går etter planen blir det fleire presentasjonar framover. Alle fortener litt ekstra merksemd frå tid til annan.

I dag er det Vigdís sin dag, så viss du ser henne - gje ho ein stor klem!
Ho er så bra at det fortener ho verkeleg:)

Ein glad-dag!

2010-04-26T12:55:00.003+02:00

I dag er det lesedag til tentamen i media, spansk og fysikk. Eg var super-innstilt på å førebu meg til mediatentamen i dag - men den gang ei!

Det viste seg at berre nokre i klassen skulle ha tentamen no, av di det ikkje var tid til å ta alle. Og eg skal ikkje ha den enno! Noko som betyr at eg har FRI i to dagar! Hipp - hurra!

Så i dag har eg sove godt, sett Notting Hill med mi kjære Johanne, ete lunsj og tusla rundt i pysjbuksa. Livet er godt! :)
Eg sleng med eit lite bilete frå absurd-drama i norsken. Det var ein gledesfull norsktime!

Ei av lukkene i livet...

2010-04-23T12:43:00.003+02:00

...er ein god kaffikopp, is med sjokoladebitar i ein fin sosialkunnskapstime med gode samtalar med medelevar og lærar. Få elevar, roleg og behageleg stemning.

Framtidsplanar. Godt å få lufta med kloke menneske. Kjekt når vala blir "bekrefta" med spontane og ærlege setningar som " Selfølgelig skal du det! "

Ha ein god dag!

Kva skjer?

2010-04-21T16:49:00.011+02:00

Hallo!

No har tida flydd, mykje har skjedd, og eg har hatt det utruleg bra!

Ei lita oppsummering av det som har skjedd i det siste:

- Jentetur til Dublin i vinterferien!
- Skikkeleg avslappande påskeferie
- Gode stunder på Framneshalvøya!

- Absurd drama med klassen!

- Øving, øving og atter øving til russerevyen

- Overnatting ute under ein vakker stjernehimmel

- TIDENES RUSSEREVY vart halden på Framnes! God stemning!

- Besøk av Allan og Per frå Indonesia

- Tentamenar

- Brownies med gode tøtte!

- Øving til sosialkunnskapstentamen

- Besøk av Sara

Veldig grove trekk, så eg kan fylla inn med at me har hatt nokre herlege dagar. Framnes og det gode samhaldet me har her gjer at denne skulen verkeleg er ein fantastisk heim!

Bileta seier forhåpentlegvis meir enn tusen ord :)

Avreise!

2010-01-21T08:31:00.002+01:00

I dag tek første del av reisefølget frå Framnesrussen turen over fjellet. Russeturnéen er i gang!

Det blir møte på fredag, stand og bøssebæring på laurdag, sosialt, møte på sundag, og god tid til å blir betre kjend med medelevar.

Me er no klar for ein super tur, og gledar oss til å sjå alt hovuvdstaden har å tilby! :)

Heroin-utdeling til narkomane?!

2010-01-08T10:04:00.004+01:00

I går hadde VG Nett ein artikkel som fortalde at den kjende norske skodespelaren Kristoffer Joner at gratis heroin til tungt narkomane vil vera løysinga på store samfunnsproblem. Han møter sterk kritikk frå Landsforbundet Mot Stoffmisbruk .

Eg blir frustrert når eit så kjent andlet går ut og støtter gratis heroin. Det er jo ikkje der løysinga ligg. Behandling, støtte og hjelp, er løysinga for dei narkomane. Ikkje å få meir av det stoffet som held dei nede!

Eit anna problem med utdeling av gratis heroin er at uansett kor nøye ein deler det ut, vil det alltid kunne vera moglegheiter for vidaresal av stoffet.

Er det rett at staten skal velja den enkle vegen, dela ut gratis heroin? Det er totalt galen måte å få god samvit på - det hjelper ikkje dei som verkeleg treng hjelp!

Behandlingstilbod til dei narkomane, med rehabilitering og ettervern. I tillegg er det viktig å jobba førebyggjande mot rusproblem.

Det er mykje me kan gjera. Men å dela ut gratis heroin er ikkje løysinga.

Juleferien går mot slutten

2010-01-03T13:11:00.003+01:00

Nyttårsfeiring i Dyrkolbotn. Foto: Shandell M. Sletten

No går nok ein juleferie mot slutten. Det har vore nokre herlege veker. Mykje familietid, mat i alle fargar, kategoriar og sunnleiksgradar, kvalitetstid (og mindre kvalitetstid i bilen seine nattetimar...) saman med flotte austrheimfolk, eit ukjent antal romantiske komediar, mykje hekling, og ei fantastisk nyttårsfeiring i Dyrkolbotn. Juleferie er godt.

I dag er siste dag heima før Framnes ventar. Dagen har så langt gått med til ein god frukost saman med mamma, pappa og Pål Andreas, sjekking av flybillettar i mars då me skal feira sølvbryllaupsdagen til m&p - gjerne i utlandet, og blogglesing. Eg har lest ein del ulike bloggar frå folk som har reist på jordomreise - utruleg spanande og absolutt noko eg kan tenkja meg å gjera neste år!

Avrundinga av juleferien skjer i dag. Avslapping, jogge-/gåtur i minusgradane, hekling, litt lesing til historieprøven, fiskemiddag, kanskje litt sosialt, og scrapbooking. Ein god dag ser det i alle fall ut til å bli!

Høg produksjon i jula

2009-12-26T13:44:00.001+01:00

Eg har fått hekledilla.

Sidan eg såg på ei veninne som hekla i ein time har eg vore hekta. No har det blitt fleire par vottar, mange panneband, bakevottar, tøflar, sokkar og dukkekjole. Og meir skal det bli!

Ei fantastisk hobby å driva på med. Den kan utførast i timane på skulen, når ein ser film/fjernsyn, i samtalar med andre, i bilen, og alle andre stader ein har lyst. Kjekt er det òg!

Action, not just talk

2009-12-26T13:35:00.000+01:00

I dag høyrde eg på radioen. Dei prata om saker som har vore store i media i løpet av 2009. Då klimamøtet i København kom opp, tok dei med desse orda: Our children and grandchildren will not ask us what we said we would do for our globe; they will ask us what we have done to save our globe.

Kloke ord frå ein klok mann. Det er ikkje nok for oss å berre ha løysingar på klimaproblema i tale, me må få gjort noko med det - action! Me er den generasjonen som har moglegheitene til å minska skadane alle utsleppa våre gjer med kloden vår.

Så lenge me faktisk gjer noko, ikkje berre prater. Eg trur me kan!

Gratis angrepiller i skulen?

2009-12-11T12:04:00.001+01:00

I lunsjen i dag las eg BT. På ei av dei første sidene stod det at Agnes W. Giertsen, gruppeleiar for helsestasjonen for ungdom i Bergen, vil at barn ned i 16års alderen skal få utdelt
gratis angrepiller.

Ho meiner dette er ein god måte å gje informasjon i tillegg, samstundes som dei unge slepp å betala for det.

Er det slik det skal bli? At ungdom i dag berre kan gå ut å ha seg i hytt og pine, utan å tenkja på prevensjon - for dei får jo gratis angrepille via helsestasjonen. Kva melding er det helsetenestene sender ut då? Er dagens Noreg verkeleg komen så langt at barn og unge omtrent blir oppfordra til seksuell aktivitet, før dei kanskje er klar for det.

Tenk berre på dei som i verste fall blir pressa i ein slik situasjon, men nyttar mangel på prevensjon som "unnamanøver". Det vil i så fall ikkje funka lenger, for viss Giertsen får det som ho vil, kan denne jenta få gratis angrepiller frå skulehelsetenesta.

Legalisering av narkotika, eller hjelp til dei narkomane?

2009-11-25T13:44:00.000+01:00

I går såg eg programmet "I kveld" på NrK2. Der møtte KrF'aren Kjell Ingolf Ropstad ein AP'kar for å diskutera legalisering av narkotika.

I mitt hovud blir det heilt feil å gjera eit av dei største problema i verda lovlege i Noreg. Dei rusavhengige ønskjer ikkje lovlege stoff, inst inne, dei ønskjer hjelp til å koma seg ut or rusmarerittet!

Ikkje minst får det andre konsekvenser om narkotiske stoff blir lovleg. Eit døme (frå K.I. Ropstad) ; hasj er legalisert, ein 15 år gamal gut står på val om å prøva hasj eller ikkje. Klart det er lettare å testa, når stoffet er lovleg i Noreg! Denne guten kan då ha teke første steg på vegen vidare i rusverda.

Er det slik me vil ha det?

Behandling framføre auka tilgjenge, er løysinga. Det er eg overbevist om.

Indonesia - eit eventyr!

2009-11-12T16:06:00.000+01:00

Selamat malam!

Lenge sidan sist, so no er det på tide med ei oppdatering. Eg byrjar rett på det største som har hendt sidan sist; misjonsprosjektsturen til Indonesia!

Me har rett og slett vore to veker i klam luft og 30 grader, saman med kjekke misjonærar, fantastiske indonesiarar og fått kjenna på god stemning!

I Medan, Indonesia, ein by på ca 2,5 mill. innbyggjarar har me opplevd ekstremt mykje. Eg sit att med mange kjensler, m.a. inspirasjon, engasjement, glede, tristhet, indre varme, og ein gnist for dette landet på den andre sida av kloden.

Me har møtt barn, vaksne, fattige, rike, blide, triste, kvikke, trege, apekattar, døde rotter, slangar på flasker, krokodillar, ei stk hjelpeslaus and, fantastiske misjonærfamiliar, frimodig viserektor, strålande skuleelevar, menneske som såg ut til å ha mista alt håp, barn som elska å bli tekne bilete av, engasjerte kristne, ein livreddande pastor, tøffe gutar som poserte lekkert saman med Hallvard, og fleirfaldige gode personar.

Det har vore ein lærerik og opplevingsrik tur, men den har òg vore sterk. Eg er utruleg takksam for å ha fått moglegheita til å oppleva alt dette. Verkeleg noko av det største som har hend meg! Eg vonar det engasjementet eg føler for misjonsprosjektet varar, at me her på Framnes kan bety noko for enkeltperesonar og grupper i Indonesia.

I tillegg vonar eg at eg får bli betre kjend med dette spanande asiatiske landet, eg vil attende - eg vil hjelpa våre medmenneske, der eg trengs.

Du blir oppmoda til å lesa misjonsprosjektbloggen!

Du finn den her!

Ein flott dag!

2009-10-02T08:23:00.000+02:00

Dagen i dag er flott!

Den grusomme alarmen min vart gløymd då Johanne blidt seier: "Tone, sjå ut vindaua!" Der var himlen skyfri, og ei nydeleg sol steig opp bak fjella med gjennskin i fjorden.

Frosten var her i dag. På busker, gras, tre, biltak, og bilvindauge. Eg måtte skrapa ruta for første gong på bilen min, då eg skulle køyra ein førsteklassing til Grove. Då vart eg brått vaksen.

No har sola trengt seg godt fram mellom fjella. Himlen er framleis blå.

Haustferien startar i dag. Eg skal heim til Austrheim!

Regnbogen

2009-09-22T17:31:00.000+02:00

Dei siste dagane har eg hatt eit vent syn utanfor vindauga mitt - venare enn det eg alltid har.

Dei siste dagane har nemleg Hardangerfjorden, fjell, tre og hus vore vertar for ei nydeleg regnboge.

Eg likar hausten.

På tide med ein oppdatering?

2009-09-20T11:18:00.001+02:00

Hallo,hallo!

No er det gått ei god stund sidan det kom noko nytt på denne bloggen - så no er det på tide!

For å oppsummera kva eg har drive med sidan sist lagar eg rett og slett ei liste:

- Misjonsprosjektet er i full sving! Folk er gira:)

- Skulen surrar og går
- Eg fekk lest ut "Gymnaslærer Pedersens beretning om den store politiske vekkelsen som har hjemsøkt vårt land", sett filmen, OG skrive ferdig stilen! No gjennstår berre resultatet når T.Vaag har sett sin karakter på den!...

- Valkampen har fått mykje av mi tid! Eg har delteke på eit par spanande skuledebattar, halde apell i Knarvik Senter og elles vore med på ymse kjekke ting med dei flotte folka i Hordaland KrF(U)

- EG SKAL TIL INDONESIA MED MISJONSPROSJEKTET! Gubba kor eg gler meg! Trur det vert ein gjevande, livsendrande og opplevelsesrik tur. Blir fint å sjå kva arbeidet vårt går til, bli kjend med menneska der nede og få læra om liva deira. Takk for at eg får lov til å reisa!

- Saman med Marianne og Svanhild vitja eg eit kor frå NHH sin helgetur i eit hus i Vikøy - utkledd som bondejenter! Fantastisk artig!

- Valgvake på hemsen. Ein stor suksess oppmøte- og sosialmessig. Men for dei fleste vart resultatet relativt skuffande. MEN, me er klare igjen om 4 år!

- HopeShow! Ho er dyktig!

- Fleire bursdagsfeiringar for og med gode vener!

- PitStop i Betlehem fredag 18.sept. God stemning!

- Joggetur t/r Framnes-Øystese i flott haustvêr langs Hardangerfjorden - for å få inn halvmaratonlengda.

- Augnevitne til husbrann i Øystese - ikkje særleg kjekt, men litt spanande. Me hjelpte til med å bera brannslangar. Eg er blitt enno meir overbevist om at brann er farleg!

- Ein tur innom Kvamsseter og NTM sin helgekonferanse på laurdag 19.09.09

- Den deilige Framnes-sundag-frukosten med kjekke folk

- No arbeidar eg EIGENTLEG med fordjupningsemnet mitt, men heiane kor lett det er å detta inn i bloggverda...

No er me i gang!

2009-08-25T22:07:00.000+02:00

Misjonsprosjektet ved Framnes Kristne Vidaregåande skule, skuleåret 2009/2010, er kome godt i gong.

I dag samla store delar av skulen seg i gamlesalen for å støtta opp om prosjektet, og skaffa seg nokre sneisne lopper!

Tusen takk til alle som hjelpte til på ulike måtar - ingenting er betre enn godt samarbeid og det å få hjelpa våre søstre og brør som ikkje har det like godt som oss.

Ein stk. gira misjonsprosjektleiar! -->

Kven har rett til å bestemma kva som er eit verdig liv?

2009-07-22T02:43:00.000+02:00

Eg har nyleg vore ei veke som hjelpar på ein aktivitetsleir for psykisk utviklingshemma. Ei fantastisk lærerik og spanande erfaring å ta med vidare i livet!

Eg var saman med menneske med ulike funksjonshemmingar – og ein kjem tett på kvarandre under slike leirar. Me som reiste som hjelparar fekk læra brukarane å kjenna, dela deira sorger og gleder, og ta del i det som skjedde i liva deira under denne leiren. Det me erfarte mest, var alle gledene. All den omsorga og gleda personane med ei psykisk utviklingshemming på denne leiren delte, og deler, med dei rundt seg, er imponerande!

Det er her eg ikkje fattar korleis eit samfunn der ein vel vekk foster med ulike manglar eller sjukdomar, kan veksa fram. Ja, det er nok litt ekstra ”arbeid” med eit barn som er psykisk utviklingshemma, men livet til personen er minst like verdfullt som livet til alle oss ”normale”. Kvifor skal me ha rett til å velja kva som er eit verdig liv å leva?

Kristeleg Folkeparti Ungdom (KrFU) har, i likskap med moderpartiet sitt, klare meiningar om sorteringssamfunnet som spreier seg. ”KrFU er opptekne av å skapa eit samfunn med plass for alle. Eit samfunn der alle menneske har eit ukrenkeleg menneskeverd,” hevdar KrFU via heimesida si. Det stemmer.

Midt i ein dans under leiren eg var på, fekk eg ein lang og god klem av dansepartnaren min, ei herleg kvinne på 56 år. Kvinna har Downs syndrom. Den varmen ho sende gjennom den mange minutt lange klemmen, kjem eg nok aldri til å gløyma. Eg kunne føla det gode smilet om munnen hennar. Der og då bestemte eg meg; eg vil gjera ein innsats for at slike som henne ikkje skal bli sett ned på.

For kven har rett til å seia at ho er mindre verd enn deg og meg?

Min kjære lillebror

2009-06-11T21:14:00.000+02:00

fyller 16 år i dag!

Me køyrde til Knarvik i dag tidleg slik at han fekk prøva seg på mopedlappen. Det klara han grådig fint! Så no suser tredjeblad H.D. rundt på den raude scooteren! :)

Pål A. er ein skikkeleg godgut som eg er grådig glad i og stolt over!

I tillegg vil eg sjølvsagt gratulera Isabell med lappen!

Vil du vera med på noko kjekt og viktig i kveld?...

2009-06-04T22:17:00.000+02:00

Då går du inn på

http://www.krf24.no/

Mykje liv og artig som går føre seg der i løpet av det neste døgnet!:)

Moss!

2009-05-22T22:09:00.000+02:00

No er me i Moss. Nærare bestemt Rygge. Eg skriv på ei datamaskin med FRYKTELEG dårleg tastatur (berre for å unnskylda meg med ein gong..) Dagenn i dag har me ytta i Skien, på Tlemarksekkspressen og på tog. No er me som nemd på Rygge, ein ny og gin flyplass med skinnsofaer. Noko som er heilt perfekt for oss som skkal vera her it par timar til!

Me er giraa for å komaa oss på plass i Palanga no, og glr os te å koma fram:)

Litt nyhende får eg med meg då, det mest sjokkerande i dag stood i Mooss Avis, og handla oom mobbing vved sjuende trinn på Kamboo skule- det var ikkje kjekk lesing, og det er tydeleg at enkellte skular (ofte fleire enn me trur) har tore mobbeproblem som må grippasat tak i! Det skar alle i hjarto ddå eg sette i gang med høgstlesing frå avvisa. Noko er gale når sjuanekassingar heng kvaradre ut via internett, driv med direkte psykisk nedbryyting av klaassevenninner (det dreide seg mest om jenttemobbing) og sender SMS'ar der dei ønskerr andre jenter døde.

Me må ta tak i probllema!

Så må alle ha ein fin kvelld vidare!

Første etappe er tilbakelagt!

2009-05-21T18:36:00.000+02:00

Hei og hå!

No er då Team Litauen vel framme på basen til Ungdom i Oppdrag i Skien. Me kom fram onsdag i 12-tida og fann oss lett til rette på basen og i sovesalen vår - ein gamal, nedlagt (men fin) butikk!

Etter ein del informasjon, møter og mat er me no særs klare for å koma oss vidare! Me arbeider no med transport til Moss sin flyplass, Rygge, og ender nok opp med å ta toget via Oslo til Moss. Der lyt me overnatta på flyplassen før flyet vårt lettar 06.30 laurdag morgon. Eg gler meg til å koma fram til Litauen. Blir spanande å sjå kva som skjer!

I går gjekk me på ein liten tur rundt i byen, såg både Møllerens fabrikk og Henrik Ibsen, så då kan ting knapt bli betre! Eg kosa meg! I dag drakk me kafif og kakao på ein koseleg kaffibar i sentrum og gjekk ein runde i eit hotell. Med andre ord; me har det bra!

Ellers er Skien ein fin by. Eg likar meg. I dag, etter 3(!) timar på møte gjekk Marie, Johanne og eg i kyrkja. Eg likar meg betre i kyrkja enn på møter, så det var kjekt. Kyrkja var ekstremt stor og fin, Johanne meiner den er finast i Noreg - nest etter Nidarosdomen då, sjølvsagt.

Ha ein flott dag vidare alle saman, eg skal prøva å oppdatera innimellom! :)

Don't you worry!

2009-05-12T22:14:00.000+02:00

I morgon er det munnleg tentamen for alle elevane i andre trinn her på Framnes. Det fører til klåre kontrastar mellom godt humør og lette sinn til triste tankar, nervøse elevar med vanskar for å sjå det positive i kvelden og morgondagen.

Men kva er no vel eiegentleg ein munnleg tentamen? Sett i perspektiv. For det fyrste er me jo grådig heldige som har ein skule å gå på, der me får lov til å ta prøvar som skal få oss vidare i livet og som er med på å gje oss moglegheiter til ei utdanning vidare. Det har dei ikkje alle stadar i verda!

Eg kvir meg til mattetentamen i morgon. Ingen løyndom det, men no har eg førebudd meg ein del og eigentleg kjenner eg meg klar. Så det får berre stå sin prøve.

Eg legg herved den munnlege tentamenen, både min eigen og alle andre sin, i Guds hender. Då kan det ikkje bli betre!

God natt og masse lukke til i morgon alle saman!

Tips til alle i desse, kanskje litt dystre, nattetimane: Sit, eller ligg, deg ned i senga eller godstolen og høyr på "Don't you worry" av Solveig Leithaug. Den ber med seg ein fin bodskap:)

8.mai - frigjeringsdagen!

2009-05-08T10:04:00.000+02:00

Dagen i dag er ein viktig dag. For nøyaktig 64 år sidan kapitulerte dei tyske styrkane i Noreg, og landet vart fritt!

Er ikkje det heilt fantastisk?

Det som imponerer meg mest under krigen er innsatsen til folket. Det norske folk. For ei nasjonalkjensle dei må ha hatt, då dei ofra sitt eige liv, mista familie og levde under tøffe kår - både psykisk og fysisk.

Me kan ikkje vera noko anna enn takksame over dei som kjempa for landet sitt, og vårt, under krigsperioden frå 1940-1945. Alt frå det minste barn, til kvinner som var heime og passa born og huset medan dei var livredde for sine kjære, mannfolka som var ute å kriga. Alle gjorde dei ein fantastisk innsats!

Tusen takk!

Under morgonsamlinga på Framnes i dag markerte me denne dagen med tale av Arne Sørheim, allsong med "Gud signa vårt dyre fedreland" og la ned krans på minnestøtta over dei falne Framnesingane. Fin stund!

"Husdrømmen" - ein ny sjanse!

2009-04-20T23:04:00.001+02:00

I kveld såg eg det siste kvarteret av eit bra program på NrK; Boligdrømmen.

Det handlar om seks rusmisbrukarar som skal få moglegheita til å få sin eigen bustad, der dei kan få styra livet sitt sjølv og få eiga noko som dei må ta vare på.

Med gode avtalar i banken, lån dei klarar å betala med trygda si, to særs gode støttespelarar som har tru på dei, og ikkje minst med tru på seg sjølv er dei klare for å få ein ny sjanse.

"Denne muligheten disse to jentene har gitt oss...vi får muligheten til å starte livet vårt, gutta. Vi kan betale lån, styre vårt eget hjem. Detta ska vi ikke rota til, det er lys i tunnellen" Desse rusavhengige har nokon som trur på dei. Då får dei tru på seg sjølve! Her får dei ein super moglegheit til å få i gang livet sitt.

Eg er så takknemlege for at det finst folk som tek seg av dei svakaste i samfunnet vårt, ser dei, trur på dei og vil hjelpa dei opp. Det er utruleg viktig at rusavhengige får behandling og ettervern, slik at dei kan koma seg ut av rusmarerittet og få moglegheita til å leva eit liv i normale omgivnader og med trygge rammer. Det er det dei vil og drøymer om. Lat oss hjelpa dei!

Det viktigaste er behandling, ettervern og god støtte for at rusavhengige skal koma ut av marerittet. Dette seier dei sjølve. Me må ha tru på dei, vera gode medborgarar og ikkje gje opp. Til dømes vil det vera grådig trist om private avrusningsinstutisjonar vert nedlagde - kva med alle dei som kunne fått behandling der?!

Nei, lat oss opna augo og vera gode nordmenn som har omsut for kvarandre!

Eg vil avslutta med desse orda, tenk over dei:

"Sola går over himmelen aleine, men du må ikkje gå aleine over jorda. Ha bruk for nokon, nokon har bruk for deg!"

Sara!

2009-04-19T19:49:00.000+02:00

Sjå på denne herlege personen!

Med sitt gode humør lyfta ho mitt mange hakk då ho ringde meg nett i stad, her eg sit med nasa godt planta i skjermen for å skriva ein engelskstil!

Etter ein fin samtale med latter, alvor og venskap er eg no klar for å skriva ferdig engelskstilen eg har utsett gang på gang. Gler meg til i kveld, når eg er ferdig med den!

Og så gler eg meg til helga, då skal eg vera med Sara att. HUGLEIK!

"Kom med klede, spre GLEDE!" =)

2009-04-17T12:47:00.000+02:00

Dette var slagordet for det storslagne innsamlingsaksjonen me i Hardanger KrFU arrangerte i går. Framneselevane hadde greve fram klede i skuffer og skåp, både på internata og heima i påsken. Dette vart ganske synleg!

Resultatet vart 8 SVÆRE bossekkar fulle av flotte klede og eit par bærenett med m.a. ratt/gasspedalar til Play Station!

Eg er grådig godt nøgd med heile aksjonen! Styret har gjort ein fantastisk jobb, stilt opp som "vakter"/mottakarar av kleda, skulen lot oss låna Gamlesalen, og ikkje minst gjorde alle dei som kom med kleda ein STOR innsatst for Fretex. Tenk berre på alle dei personane som vert glade over å kunna kjøpa flotte klede no!:)

Neste innsamlingsaksjon er allereie i tankane våre - då skal heile Kvam Herad bli invitert! Folkefest!

Eg er stolt!

Den store dagen!

2009-04-16T13:26:00.000+02:00

I dag skal det skje!

I dag skal me i Hardanger KrFU arrangera vår storslagne innsamlingsaksjon av klede til Fretex!

Eg gler meg!

Håpar akkurat DU kjem med dei kleda du ikkje nyttar lengre, er lei av, har i skåpet med merkelappen på, eller dei kleda du berre vil gje vekk til eit godt føremål!

Snakkast i Gamlesalen på Framnes frå klokka 15.30 - 20.30 i kveld!

Referat kjem. ...ein gong!..

Kva meiner du?

2009-04-04T16:59:00.000+02:00

Kva meiner du om dette temaet? Tykkjer du det er greitt å driva med ulike gen-ting? Å tukla med naturen slik det vart skapt?

Eg veit kva eg meiner, kva meiner du?

http://krfu.no/admin/common/getImg2.asp?Fileid=3078

Sjå filmen, kos deg!

Eit klart vårteikn!

2009-03-28T14:36:00.001+01:00

Ja, eg har sagt dette lenge. Ja, eg blir lett reven med kvar gong solstrålane skin gjennom skylaga og himmelen blir blå som min nye Kari Traa treningstrøya. MEN, i dag er eit KLART vårteikn komen til verda!

Heima på Austrheim vart eg i dag vekt av mamma, men etter ein lang kveld hjå Sara i går var eg ikkje heilt klar for å stå opp. Men det var før min kjære vetlebror fortalde at det var komen lam på Hjertås. Eg kasta dyna tå meg, og spratt inn på kjøkenet. Pål Andreas har to sauar på Hjertås, Robert har tolv, men eg var uansett klar for å ta i mot det nye familiemedlemmet!

Etter ein kjapp frukost og byte av klede, var eg framme. Hjelpes meg for eit nydeleg lam! Brunt, kvitt, svart, og med mykje ull - akkurat slik eit villsaulam skal vera. Eg vart forelska.

Eg lever i beste velgåande!

2009-03-26T20:38:00.000+01:00

Hei!

Eg har i det siste fått ein del kommentarar på at bloggen min ikkje akkurat har spira i takt med krokusane i det siste - det skal eg naturlegvis ikkje seia meg ueinig i. Men no er eg tilbake, gira, engasjert og klar for ny blogging!

Det er mykje som har skjedd sidan sist (som vel var midt i februar eller noko....). Lat meg ramsa opp litt:

- Eg har vore i Dyrkolbotn på helgetur med fire veninner, avslappande, sosialt og ekstremt godt å koma seg vekk frå Framnes, opp på fjellet og ut i Guds frie natur!

- Eg er vorten vaksen! ...eller i alle fall myndig - og har litt meir kontroll over meg sjølv enn eg hadde tidlegare. Kjekt å ha visakort, teknisk sett lov til å kjøpa alkohol, snus, røyk, og ikkje minst det å blir sjef for min eigen økonomi! (det skal likavel nemnast at mamma og pappa er gode å ha....)

- EG HAR FÅTT SERTIFIKATET! ...Sidan ein skal tenkja på miljøet kan eg nemna at denne bilen er fleksibel; ein kan velja mellom gass og bensin!

- Eg har irritert meg grøn over SV sitt forslag om å etter kvar kvitta seg med private - då særlege private religiøse - skular. Og ikkje minst heildagsskuleopplegget deira. Hjelpes mirakels!

- Som konsekvens av det nemnt rett ovanfor har eg sendt mail til kunnskapsministeren og invitert han til Framnes. Vonar han kjem!

- Eg har gjort litt lekser og svart på ein del prøvar

- Litt tid til sosialt samkvem har det òg vorte. Kanskje meir enn litt. Enkelte ting får større prioritering i mitt liv.

- Så har eg naturlegvis trent ein del. Det er jo snart duka for ein ny dommarsesong!

Ja, dette er då litt av det som har skjedd i mitt liv i det siste. Eg ser ikkje vekk i frå at det ganske snart kjem eit nytt innlegg frå mi side. Som sagt er det enkelte ting eg har irritert meg litt over. Og sjølvsagt er det MANGE ting eg gledar meg over, vel så viktig å skriva om dei!

Skatt - eit privilegium!

2009-02-12T08:26:00.000+01:00

Det norske samfunnet har mange gode sider. Kanskje fleire gode sider enn dårlege sider. Ei av dei absolutt beste sidene av Noreg er noko som angår alle som er i arbeidslivet og tener meir enn 39 997 NOK i løpet av eitt år, og ikkje minst alle som nytter seg av offentlege tenester. Nøkkelordet her er skatt.

10% av mi månadlege løning går direkte til staten, eg får ikkje ein gong utbetalt pengane før dei forsvinn. Det er for så vidt bra. For eg har verkeleg fått oppleva kor bra det er at eg betaler desse 10% ’a kvar månad, og at dei fleste andre nordmenn gjer det same.
Gunhild hadde eit fall under telemarkundervisning i Eikedalen, slo skuldra ut av ledd og fekk eit brot i skuldra. Me var først hjå legevakta i Norheimsund og derfrå gjekk turen med drosje til Voss Sjukehus. Undervegs diskuterte me kor utruleg heldige me er, som får (sett bort i frå ein eigendel på 125 kr, som igjen vert dekka sidan skaden skjedde i skuletida) gratis drosje til ein verdi av fleire tusen kroner, Gunhild fekk behandling på sjukehuset utan å måtta betala noko som helst og drosjesjåføren venta like lenge som oss på Voss, før han frakta oss trygt attende til Framnes.

Sjølv var eg i 2005 innlagt på Haukeland i nærare tre veker med punktert lunge, noko som enda med operasjon. Hadde eg budd i eit land som ikkje har same velferdsordninga som me har her i Noreg, hadde det vorte eit dyrt sjukehusopphald for forsikringsselskapet mitt, dersom eg hadde vore så heldig å ha eit…

Lat oss òg tenkja på alle dei personane som nesten har flytta inn på sjukehusa rundt om kring i landet, trygdetrengjande…

Nei, sjølv om det kanskje kan verka litt irriterande innimellom å vita at delar av det ein tener går direkte til staten, og derifrå vidare til andre menneske som treng hjelp og støtte på ulike måtar, er det viktig å hugsa på at ein dag kan det vera deg og meg som er i ein vanskeleg situasjon der me treng eit nett som tek i mot oss. Ikkje minst er det viktig å tenkja på at andre som verkeleg treng hjelp frå offentlegheita, av di dei av ulike grunnar ikkje klarar seg sjølve, set stor pris på midlane. Det er ikkje sikkert det alltid er like lett å vera den som tek i mot pengane heller? Om ein til dømes er uføretrygda og ikkje i form til å tena eigne pengar, får ein kanskje ei kjensle av å vera udugeleg. Det kan ikkje vera reint enkelt det heller.

Lat oss vera takknemlege for dei godane me har i landet vårt. Ved nærare ettertanke er dei 10% ’a som forsvinn av løna mi ei livsinvestering, eit gode til samfunnet og støtte til mine landsmenn. Det går det an å tenkja på om det svir litt ekstra i lommeboka ein månad.

Nye utfordringar - spanande!

2009-02-07T23:39:00.000+01:00

No er det skjedd. Det som kanskje har lege i lufta ei stund. Eg er vorte den stolte, nyvalde leiaren i Hardanger KrFU!

Det er mykje ein kan ta tak i som leiar av eit lokallag i KrFU, og eg gler meg skikkeleg! Styret verkar utruleg bra (berre framnesingar, men fantastisk bra folk!) med engasjerte og ferske førsteklassingar, ferske og engasjerte andreklassingar, og ikkje minst eit par gjengangarar frå fjorårets styre, stadig like engasjerte!

Eg er, som alltid når eg tek på meg ei ny oppgåve, veldig klar for å gjera mykje ut av det. Me kan jo ikkje berre sitja i ro å venta på at andre skal ta ansvar for samfunnet og verda som surrar og går rundt oss. Me vil vera med, gjera ein innstats! Me lyt berre byrja i det små, ta eitt steg av gangen og setja i gong. Hardanger KrFU kjem nok til å bli synlege på konferansar og møter i tida som kjem, og ikkje minst vil me gjera oss godt synlege i Norheimsund/Øystese. Men ikkje berre i tida rundt valet; me vil syna folk at KrFU (KrF) verkeleg vil det beste for folk, og difor vil me prøva å få gjort noko i den næraste tida framover og i resten av "sesongen". Viktig at andre ser at me er eit parti som vil det beste for alle menneske - alle er like mykje verd!

Dette er i alle fall mine tankar. Så no må eg berre satsa på at resten av styret er einige med meg, men som sagt; det er ein bra gjeng, så me skal gjera vårt for å gjera KrFU synleg og vera gode medmenneske. Det aller siste er svært viktig og ein god start!

Som sagt;

eg gler meg til å koma i gang!

Aksjar, leiligheiter, hotell, milionar, dårlege taparar, lukkelege brør...

2008-12-29T00:56:00.000+01:00

Det er i rein frustrasjon eg skriv dette innlegget. Fann ut at det var betre å få ut mi dårlege taparevne skriftleg, enn å la den gå utover min stakkarst bror som nettopp har knust meg langt ned i joggeskoa i - av alle ting - monopol.

Det var eg som utfordra han. Etter ein dag på jobben, middag og litt fjernsyn var eg klar for å ta revansje etter det grove tapet fyrste juledag. No skulle Bjørn Inge knusast i det nye norges monopolet me fekk til jul. Sjølvsikker som eg er, gjekk eg tøft ut. Kjøpte alt eg kom over (og det var ganske mykje den fyrste halvtimen!) og sikker som eg alltid er på siger kosa eg meg skikkeleg over mi eiga dyktighet, og hans frustrasjon ( ja, det er slemt. Men i eit uformelt spel mellom ei søster og ein bror med temmeleg høgt konkuranseinstinkt, må det vera lov.)

Plutseleg skjedde det noko uventa. Han fekk hotell på både Kristiansand og den andre brune tomten, og leiligheiter i både Arendal, Molde og Tønsberg. Diverre er han fødd med ein god porsjon flaks (litt større enn min porsjon...) og klarte difor å unngå å landa på mine leiligheitspalass på Voss, i Narvik og i Drammen. Livet er urettvist!

Det heile enda med at han vann ganske overlegent, og eg måtte ta ut konkurs i alle mine -etterkvart pantsatte - byar. Går det an å skylda på finanskrisa i dette tilfellet? I wonder...

Jaja. "Du blir ingen taper, før du slutter å prøve deg" har eg lest. Det har eg tenkt å følgja. Ikkje kul om monopolspelinga er over for denne ferien. Han skal overvinnast!

Jul

2008-12-28T01:11:00.000+01:00

Jula er ei fin høgtid
Familiehøgtida, vil kanskje nokon seia.
Eg er einig - familien har mykje å seia i desse dagar.
Men det er viktig å tenkja på andre enn seg sjølv.
Midt i denne høgtida.
Ein god start kan kanskje vera:
Kvifor feirar me jul?

Ikkje alle har det like godt som oss.
Me kan ikkje redda alle.
Men å gjera eit forsøk,
er ein god start.
Lat oss gjera og vera ein skilnad i den store, men vetle, verda vår.
Syn omsut for kvarandre.
Ein liten tanke, smil, gode ord, kanskje ei bøn.
Det varmar.

God jul!

Ei rar kjensle

2008-12-07T16:30:00.000+01:00

Den siste tida har det vore mykje stress med meg. Ikkje at det er noko nytt, med tanke på alle jerna eg har i elden… Men i dag veit eg ikkje kva eg skal gjera. Det er ikkje noko som stressar meg (no skal det ein del til før eg stressar, men i dag er det heilt ekstremt), ingen lekser eller stilar eg har hengande over meg.

Eg føler at eg ikkje har noko særskild eg på død og liv må gjera. Eg kunne sjølvsagt gjort som mange andre, nemleg jobba med mattetentamen som skal vera på onsdag, eg kunne vaska klede, eller laga julekort. Men eg føler ikkje for å gjera noko av dette i dag. Matten kan eg ta meg litt av på måndag og mykje av på tysdag, då har me lesedag. Eg har framleis nok klede (til og med sokkar) til å klara meg nokre dagar til, så kvifor skal eg då sløsa med vassressursane og miljøet for å få vaska eit par plagg som eg eigentleg ikkje treng enno? Julekort hadde vore skikkeleg avslappande og kjekt å laga, men eg er ikkje i det kreative hjørnet. Dagens treningsøkt har eg óg fått unna - jentefotball i gymsalen!

Det er ikkje det at denne rare kjensla av å ikkje ha noko på tapetet stressar meg, eller gjer meg uroleg over at eg har gløymt noko, til dømes ei innlevering i historie eller norsk, det er meir det at det er ei uvanleg kjensle. Men gå mann for ei god kjensle. Etter middagen i dag sette eg meg inn i avisstova for å oppdatera meg på verdas mange nyhende via dagens BT. Der vart eg sitjande og til dels liggjande, frå omtrent klokka to til Marita kom tuslandes inn då ho var ferdig med kjøkkenvasken. Ho hadde eit litt sjokkert og smilande utrykk i andletet då ho såg meg. Klokka var då ti over tre. Kor avslappande!

Vel oppatt på internatet sette eg på julemusikk, gjorde det koseleg og sette meg til å skriva litt blogginnlegg, oppdatera meg på andre sine bloggar, litt facebook-tid og så berre avslapping. No skal eg lesa litt i boka eg har lånt av Elisabet, ta ein telefon heim til min kjære familie, slappa godt av, og etter kvelds skal eg sjå film og eta mandarinar (klementinar) med Kathrine. Det blir kjekt!
….Og om eg finn tid til det, må eg vel gjera den frivillige tyskøvinga til tentamen og senda til Ingvill….

Virus = sjuk datamaskin?!

2008-12-07T10:29:00.000+01:00

Å ha "Framnes gymmen" for elevar ved barneskulen i Norheimsund er kjekt. Mange artige barn, morosame kommentarar og aktivitet!

Tysdag skulle me leika ein versjon av sjukehustikken. Etter forklaringar om at pasientane skulle koma seg frå Haukeland (eitt mål) til Rikshospitalet (det andre målet), kom den store problemstillinga: På Hardangervidda var det tre skumle virus. "Veit de kva eit virus er?" lydde spørsmålet. Ein liten kar var kjapt ute med handa. - Ja, det er sånt ein av og til får på datamaskina si. Den blir sjuk, på ein måte... Guten veit i alle fall kva eit datavirus er, men at ein niåring kopla ordet virus til ei datamaskin var eit under for Johanne og meg.

Er me blitt så avhengige av desse datamaskinene våre i dagens samfunn, at me veit meir om "datainfluensa" enn den mennneskelege forma av virusangrepet?? Er det kanskje lettare for barn (i alle fall dei som brukar ein del timar kvar dag framfor pc'en) å forstå seg på dataen si helse enn si eigen? Kanskje er det lettare for foreldra å forklara kva eit virus er ved å bruka datamaskina som døme. Ikkje veit eg. Men at det var eit sjokkerande svar denne tysdagskvelden i gymsalen på Framnes, er "berre lekkert"!

Stor dag for KrF!

2008-11-16T00:31:00.000+01:00

I dag har det vore nomiasjonsmøter rundt om kring i Noregs langstrakte land. Dei unge har gjort det bra i år; I Oppland kom Hilde Ekeberg på førsteplass, Kjell Ingolf Ropstad toppa lista i Aust-Agder KrF og Filip Rygg fekk ein god andre plass på Hordaland KrF si liste - bak Laila Dåvøy.

Dette tyder at politikarane i KrF satsar ungt -noko som er svært gledeleg!

Ekstra artig var det jo at vår eigen skuleprest, Arne Opsahl-Engen, kom på fjerdeplass for Hordaland KrF! :)

Lukke til alle saman!

Storslagen medlemskveld i Peisestova

2008-11-13T20:32:00.000+01:00

På tysdag arrangerte Hardanger KrFU medlemskveld i peisestova på Framnes. Nervøse styremedlemmar som frykta dårleg oppmøte, vart gledeleg overraska då nesten alle stolane rundt borda var tekne og praten stod fritt blant dei oppmøtte.

Etter eit lite ord for kvelden av Maria, overtok leiaren i Hardanger KrFU ordet. Anne Mari hald ein flott opning med ei bra forteljing om to fuglar og politikk.

Tre av dei tilreisande frå Bergen, Elisabeth, Sondre og Rahim fortalde kort og presist om litt av politikken til KrF og KrFU, noko som dei interesserte ungdomane tydeleg likte. Gjestane måtte svara godt for seg på spørsmål om alt frå abortpolitikk til utdanning og oljemidlar. Sjølv om det var litt skepsis blant enkelte vart dei aller fleste overtydd om at KrFU har god politikk, og Hardanger fekk heile 13 nye medlemmer denne kvelden!

Ingrid fortalde litt om Vestlandskonferansen som skal vera i januar, dette vakte stor åtgaum blant tilhøyrarane og mange er klare for denne konferansen der dei vil bli meir engasjerte og interesserte i politikk. Det er bra!!

Pizza, brus, politikk, kjekke folk, godt oppmøte, mange nye medlem, godt humør, dyktige gjestar/talarar – for ein bra medlemskveld!!!!

Kva kan du og eg gjera?

2008-11-05T10:34:00.000+01:00

Midt oppe i all politikken som føregår i desse dagar, då særleg over Atlanteren, fann eg ut at no er det på tide at eg skriv eit politisk innlegg her på bloggen min. Eller politisk, og politisk, det handlar meir om å bry seg og om å ta vare på einannan. Men det er vel det politikk dreiar seg om, er det ikkje det? For mitt parti er det i alle fall ei av hjartesakene, takk Gud for det!

Me hadde for eit par veker tilbake vitjing av fire tidlegare rusmisbrukarar, no Jesu læresveinar, her på Framnes. Dei var innom i alle andreklassane i kristendomstimane og hadde møte om kvelden. Noko av det desse fire sa, som sette seg særleg godt i minnet mitt kom då dei snakka om korleis andre menneske såg på dei då dei levde i den verste rusmisbrukstida si. Sat dei på gata å tigga var det ikkje mange forbipasserande som gav dei så mykje som eit blikkfang, for ikkje å snakka om kronestykke. ”Folk såg oss ikkje, dei hasta forbi, ville ikkje sjå oss. Folk vil ikkje ta innover seg rusmisbrukarane sine problem, og trur at dei berre forsterkar problema ved å hjelpa oss.” Det å oversjå rusmisbrukarane i samfunnet vårt er å gøyme støvet under teppet – ei løysing det ikkje kjem noko godt ut av, særleg ikkje for rusmisbrukarane som faktisk treng hjelp. Då er det ikkje rart at desse rusmisbrukarane heller freistar lukka i å selja narkotika til andre menneske, og då gjerne til mindreårige og ungdomar som er ivrige etter å testa ut sterkare stoff enn Cola, øl og etter kvart hasj.

”Eg kan ikkje gje pengar til dei, då berre skaffar dei seg meir stoff og så kjem dei seg aldri ut av det tullet” har eg høyrd fok sagt, eller mumla idet dei passerer tiggarar. For det første trur eg ikkje at alle pengane tiggarane får inn berre går til stoff, men òg til mat og andre nødvendigheiter. Men tenk på kor mykje det betyr for denne eine rusmisbrukaren utanfor Galleriet i Bergen om du tar deg tid til ein liten prat med han eller ho! Kanskje du kan spandera ein kopp kaffi og ein bolle samstundes? Eg er sikker på at det er noko som vil varma både rusmisbrukaren og deg sjølv. Det handlar ikkje berre om å gje og få materialistiske godar, men om å gje litt av seg sjølve, vera eit godt medmenneske og å ha augo opne for våre brør og systrer som lever rundt oss, men som kanskje ikkje alltid vert sett og høyrd.

Då dette teamet først var oppe i klassen min måtte eg nytta anledningar til å spørja: Kva kan me gjera om me til dømes ser ein rusmisbrukar som sel Megafon midt i Bergen? Skal me kjøpa Megafon? Ta oss tid til å lytta og prata med han eller ho, eller skal me fortelja dei om Gud (dei fire som var i klassen snakka mykje om Gud)? Svaret kom stille, kjapt og kontant: Gjer alt saman! Det trur eg er noko av det viktigaste me menneske kan gjera i dagens samfunn; nemleg å ta oss tid til å prata med nesten vår, visa nestekjærleik. Skal me vera heilt ærlege med kvarandre, og ikkje minst oss sjølve, manglar mange av oss den frimodigheita og ”vanen” til å ta kontakt (gjerne med framande) og gje litt av oss sjølve og tida i vår travle kvardag. Men om ein tør å gjera noko med dette – det kan vera så enkelt som å gje fem kroner til den stakkars personen som manglar dette beløpet framfor deg i køen på Rimi – kjem ein nok ikkje til å angra. Det kjennest godt og varmar når ein gjer ein god gjerning. Både for den som vert sett, og den som ser. Kanskje kan det spreia seg?!

Eit godt val!

2008-10-31T07:24:00.000+01:00

I dag har eg tyskprøve. I tillegg har me ein historieinnlevering til i dag. Dette leiar jo logisk sett til ein del arbeid og prioritering av lekser. Men kva gjer ein då om energinivået er høgt, og ein ikkje klarar å få det ut på leksene? Då eg hadde skribla ned eit par gode ord og uttrykk i tysken og eit heilt avsnitt av innleveringa, vart eg heldigvis redda av gongongen. Det banka på døra, og der stod Gunhild! Me tok på oss varme ytterklede og gjekk ut i den vakre vinterkvelden.

Etter kvelds bar det attende til dataen for å fullføra historien, trudde eg. I staden enda eg opp på nyoppstarta KRIK her på Framnes. Det er eg skikkeleg glad for! Utløp for energien gjennom ulike aktivitetar, sosialt med både 1.,2. og 3. klassingar og ei fin andakt av Andrea.

Difor vil eg berre oppfordra alle om å ta seg tid til å vera med andre, kanskje særleg Gud, når det er kjipt å gjera skulearbeid. No er eg ferdig med historien, og tysken har eg bra kontroll på, vonar eg. Ofte aukar konsentrasjonen når ein har fått eit avbrekk!

I tillegg vil eg skriva med ordet andakten på KIRK handla om:

Salme 37,5 : Legg din veg i Herrens hand, lit på han, så skal han gripa inn.

Skiljet mellom haust og vinter...

2008-10-30T10:12:00.000+01:00

No er det her. Det ultimate skiljet mellom haust og vinter. Me har vore gjennom første regnperiode her på Vestlandet, og no er me i den veka med nydelig vêr og iskalde temperaturar. Snøen har lagt seg på fjella og badar no i den vakre haustsola. Dei tøffaste internatbebuarane utfordrar stadig den mørkeblå Hardangerfjorden i form av kveldsbad, medan andre tullar seg godt inn i tepper både på skulen og på romma. Superundertøyet er på plass i skåpet, og er i tankane med ein gong det er snakk om jogging, boblejakkane vert eit meir og meir vanleg syn og dei fleste halsar og hovud er godt skjult bak sjal og huer i alle regnbogens fargar.

Jammen er det flott! Å sjå ut vindauga og ha det godt og varmt inne med kakao, sjokolade og levande lys (for dei som tør å utfordra lappen på oppslagstavla då sjølvsagt).

Me går ei tid med sol, snø, is, slaps, regn, TV-seriar av alle slag, godt humør, julebrus, pepperkaker og mykje anna stemningsfult i møte. Advent nærmar seg, og skulearbeidet står opp i halsen på enkelte. Men me sluttar ikkje å leva livet av den grunn! Carpe diem!

Store opplevingar!!

2008-09-09T22:39:00.000+02:00

Den flotte gjengen som representerte Hardanger KrFU på jubileumsfesten til KrF!

På laurdag var eg med på noko som var litt stort, og grådig inspirerande!

Først av alt var eg på årsmøte i KrFU-Hordaland, og det var veldig bra. Gode talar, inspirerande og interessant.

Vidare tok det nesten av på kvelden. KrF feirar nemleg 75 år i desse dagar, og det skal sjølvsagt feirast!! Me i frå KrFU (både Hardanger og Hordaland) tok på oss finkleda og stramma oss opp, klare for fest på Hotell Norge. Då me ankom hotellet til akkurat passe tidspunkt, stilte Framnes-gjengen seg opp for fotgrafering. I tillegg var det ein flokk asiatiske turistar ved hotellet, og dei mista nesten munn og mæle då me poserte for kameraet i kjolar, dress og bunader. Då bunadskledde Anne-Mari og eg i tillegg tok turen bort til dei med dei vakraste modellblikka me har i oss og poserte villeg med både den eine og den andre, vart dei helt frå seg av beundring! "Fhoto?", "Takke-takke-takke-takke...." og store smil! Dagens gode gjerning:)

Vel innanfor hotelldørene stod godaste Dagfinn Høybråten og fruen, og me som var godt i gong med poseringa tenkte at eit bilete saman med politikaren hadde vore kjekt å ha! Då me stod vel oppstilt med Høybråten i midten og Rahim tok bilete for harde livet, dukka dei opp - pressefotografane! Ikkje veit eg kvar alle dei kom i frå, men dei var der i alle fall, og tok bilete av oss! BT, Vårt Land... Snakk om å bli rikskjendins ved hjelp av tilfeldigheiter! Artig:)

Meg, Dagfinn Høybråten og Anne-Mari. Ei artig oppleving - særleg i ettertid då me hamna både i BT og i Vårt Land!

Elles var festen grådig kjekk òg. God mat, dyktige talarar, gode innslag og mange flotte folk!

"Bruk hodet. Bruk hjertet. Bruk stemmen. " - KrF

"Drøm større" - KrFU
Den flotte gjengen i Hordaland KrFU som stilte opp på festen!:)

Songen; Vi bygger hus

2008-05-28T19:59:00.000+02:00

http://www.youtube.com/watch?v=igN7ZSR3nFA

Nyt den!!=)

Vi bygger hus

2008-05-28T18:41:00.000+02:00

Dette er ein nydeleg songteks som alle vert oppfordra på det sterkaste å lesa. Eg kjem òg til å leggja inn ein link, slik at de kan finna songen på YouTube.

"Se dagen gryr! Nå stiger solen, kom med meg. Jeg har en drøm om fred, den deler jeg med deg.
Vi legger bak oss alt, det onde som er gjort. Det skal bli sang og glede, skyene drar bort.

Vi bygger hus, for kjærlighet og vennskap. Der vi vil gi deg alt det håp vi har.
Vi bygger hus, nå skaper vi en verden. Der alle gir og ingen lenger tar.

Se dagen gryr! Kom, la oss reise det som falt. Nå skinner lyset inn, der alt var mørkt og kaldt.
Det store vendepunkt, der svart kan bli til hvitt. En magisk stund av glede, hvor alt mitt er ditt.

Vi bygger hus, for kjærlighet og vennskap. Der vi vil gi deg alt det håp vi har.
Vi bygger hus, nå skaper vi en verden, der alle gir og ingen lenger tar.

Nå er du fri, ut av kjærlighet og vennskap. Og vi vil gi deg alt det håp vi har.
Nå er du fri, nå skaper vi en verden, der alle gir og ingen lenger tar. "

Kanskje nokon kjente att denne songen? Den er frå Kamilla og Tyven filmane. Film 2, skal eg meina.

Tykkjer det er eit godt bodskap i denne songen, det handlar om å tilgje, hjelpa kvarandre og gå vidare i livet. Alle oppfordrast òg til å sjå Kamilla og Tyven filmane. Dei er heilt fantastiske!!

Ha ein flott dag i sola!

"Pay it forward" er komen til oss!

2008-05-21T20:32:00.001+02:00

I dag etter middag samlast me i kjernegruppa oss til ein ny prat. Først må eg eigentleg skryta av kjernegruppa mi. Det er ein heilt fantastisk gjeng med personar i den, og eg føler at eg er komen nærare både dei og Gud.

Me har dei siste to gongane sett delar av Johannes evangeliet på DVD. Først les me tekstane og pratar om dei, og så ser me dei på film. Dette gjer me for å forsøka å skjøna betre kva tekstane seier, og kva Jesus faktisk profeterer gjennom dei. Det blir mykje lettare når me gjer det på denne måten, då nyttar me mange sansar og oppdagar mykje nytt. Kjekt!

Men, det eg eigentleg skal skriva om i dette innlegget er den geniale ideen me fekk i dag. Etter litt samtale fann me ut at me her i Noreg er altfor innestengde og sjenerte. Tek me bussen og det er eit dobbelsete ledig, er det ikkje snakk om at me i staden sit oss ved sida av ein framand person og sler av ein prat. Neidå, me vil helst halda oss for oss sjølve. Å snakka med ein person me aldri har sett før, og nok aldri kjem til å sjå att, verker som unødvendig strev for oss. Me er jo så travle! Men tenk kor mykje kjekkare bussturen blir dersom me heller slår oss "laus" og sit oss ned ved sida av ein annan person, og sler av ein prat!

Så det er dette me i kjernegruppa fann ut at me skal prøva. Neste gong me tek bussen skal me prøva å finna oss ein ny og ukjend person, setja oss ned ved sida av og slå av ein prat. Går det dårleg så går det dårleg, me har jo ikkje noko å tapa på det - berre mykje å vinna!!

Fleire bør prøva dette. Kvifor ikkje vera frimodig og utadvendt?

Sommar og sol! Den va vertfall innom..;)

2008-05-20T16:52:00.000+02:00

Ja, no har ege fått litt klaga på at eg ikkje har oppdatert bloggen min sia februar, og eg må vel sei meg einig i at da e ei god stonn sia... Og jammen har tie gått fort detta vårhalvåret! Da e kje lenge sia eg sette meg på bussen med pinnekjøttet godt plassert i magen og nye tilskot med julgåveklede i kofferten for å reisa oppatt te skuln. Men da e faktisk gått heile 20 -tjue- veke! Gå'mann..

No sit eg ved pulten min, og mykje har skjedd sia jul altso..!! I forrige veka va eg faktisk heima, me hadde maiferie! Gubba kor flott da va! Alle andre va på skuln, so eg berre slappa av om formiddagen og va på trening og va sosial om kveldane. Herlig!

Og so va da jo pinse og 17.mai òg. Ane og eg arrangerte faktsik lovsongskveld i kyrkja første pinsedag. Hadde mamma vore ein neglebitar, hadde ho nok ikkje hatt negle att då dagen kom. Men eg va sikker på at da skulle gå bra heile tie. Sjøl om ikkje heile bandet va på plass før to-tre daga før kvelden va dar. Men da va ein stor suksess meine eg! Håpe på å få te ein gjentaking tå detta:)

17.mai vart som vanleg feira på Austrheim med gudsteneste, talar, tog, leikar, rømmegraut, bygdekveld, og mykje anna kjekt og sosialt. I år e første gongen på lenge at Solvor og eg ikkje gjekk med korpset. So me va litt usikre på kor vår plass i toget egentlig va, men me fann oss no ein flott plass, og fekk oss ein flott tur. (sett bort i frå gnagsår på hælane..) Om kvelden ette bygdekvelden med sjette trinn va me ein flott gjeng hjå Sara. Dar grilla me, åt dessert og sjølvlaga smootie-is! Og so såg me "Dirty Dancing" då!

Hadde ein flott ferie og syttendemaifeiring! - Nåke eg håpe alle andre hadde òg!!

The Cocktail Party, a comedy by T.S. Eliot.

2008-02-27T22:55:00.000+01:00

I dag hadde 1b ein spesiell dag. Me skulle framføra nåke me har jobba med sia jul. Me har nemlig lest ein engelsk komedie av T.S. Eliot; The Cocktail Party. Først las me gjennom heile den 190 sider longe boke, da tok jo ei ston..

Då me va ferdige med da, delte Jansen oss inn i gruppe, og gav kvar gruppa ein del av boke so me skulle lera oss godt, og seinare framføra for resten av klassn. Eg syns da virka grådig kjekt, so eg gleda meg i lag med nåke av dei andre.!=) Nåken andre igjen, va litt meir skeptiske te å gå gjennom boke ein gong te...

..MEN, då me i dag fekk på oss "utkledningskle" og gjore oss klare te å visa da me har øft på! Da e kje te å stikka bak ein kommode at da va mongen spente eleva so trippa rondt før dei skulle inn på den flotte "scenen" Jansen hadde laga te:)

Da vart ein stor suksess da me gjore i dag. Kjekkaste skuletimane på lenge!!=)

Og klassen va skikkelig flink! Fantastisk gjeng=)

Tebake på Framnes...

2008-01-29T22:44:00.000+01:00

....ette ein long og deilig juleferie med familie, vener og besøk frå Belgia:)

Da va tongt i begynnelsen. Eit longt avbrekk der eg va komt godt innatt i "gamle" vaner med mine goe venna på Austrheim og mykje avslapping med familien gjorde at bussturen innatt te Norheimsund og skuln va ein smule tong å begje seg ut på. Gunhild kom te Austrheim siste helge i ferien, so da hjelpte no litt på.

Første helge gjekk stort sett med te å vera sosial, nåke so va grådig kjekt!

Vel tebake på Framnes va da godt å sjå alle dei fantastiske folka her att, absolutt! Og ette rondt ei veka va eg innatt i rett spor. Med da sosiala, skule og heile pakken. Eg og mi nye romveninna, Veronika, e òg komt godt overens. Ho e ei knakanes kjekk jenta!

No går da mesta sin vante gong her på halvøye, da e framleis kjekt her. Utruleg masse greie folk!

....skal prøva å verta flinkare te å oppdatera bloggen....

Sjå kor fint da e her. Bildna e tatt onna open helg, Gunhid og meg i full utfolding i vakrer Hardanger. Denne fantastiske naturen ser ein rett nerforbi Nesheim og Framheim:)

Glimt frå Julenatt i Austrheim=)

2007-12-28T22:54:00.001+01:00

Eg tenkte eg skulle visa deke ein liten filmsnutt frå Julenatt i Austrheim. Julegudstenesta her er laga om til ei dramatisering av juleevangeliet, og det er lokalbefolkinga som e skodespelarane! Små born og eldre kvinner og menn går side om side som englar og gjetarar på Betlehemsmarkene. Maria, Josef og eit nyfødd Jesusborn er óg med. Fantastisk bra!

Håpe eg får detta te å funka...

Juleferie!!=)

2007-12-28T22:16:00.000+01:00

Heisann og hoppsann!
Då va juleferien godt i gong, og eg skulle jo skriva her for lenge sia, men sånn vart da berre ikkje...Menmen..betre seint enn aldri.;)
No e me komt godt inn i romjule, da mindre fina juletreet te familien H. Dyrkolbotn e framleis ikkje nåkke særlig fint..=/..pappa va'kje so heldig med den fangsten i år..Jaja..da vart no pynta, og pakkane fekk plass onna likavel=D

Eg va faktisk på to gudstenester i år. Fløytist på begge! Men da va koselig da, Julenatt i Ausrheim e vorte ein stor suksess, alle dei skjønne gjetarane og englane, unge og gamle saman mot Betlehem=) Utruleg bra!

På juleafta ette den tradisjonelle grauten klokko 12 hjå besto og besten og ette kirko, kom bestemor, besto, besten, onkel Rune og Ann Kristin for å feira sjølve julekveln me oss, da va veldig kjekt!:)

1. juledag samla besto og bestn alle ungane sine, barnebarn og svigerbarn og svigerbarnebarn..(? =p) te tradsjonsmiddag på Kyrkjelydshuset; Lammesteik! Nam! Da va grådig koselig og stor ståhei! Onga so sprang rondt omkring, biliard, bordtennis, piano, alias og juletregong..=D Artig!

Ellers so håpe eg at alle har hatt ein fin ferie so longt, og at alle får ein super inngong te 2008=D Ny start, nye moglegheiter!

To av kusina mine og meg=)

Siste dag i november 2007!!^^,

2007-12-01T02:31:00.000+01:00

Hei alle sammen!
Ja, no e 30 november øve. 1 desember har komt øve oss alle sammen, og da e deilig! Eg satt og såg film med ein Gunhild og nåkken kjekke karar i kvel, då plutselig døre spratt opp. Inn kom Vigdís, Marie og Andrea. God jul sa dei:) Då vart da litt klemming på oss ja:) Da e so koselig, advent e rett rundt hjørna,jule vente om to-tre veke.

PÅ Framnes e adventstie velkommen og. Husmor har pynta med stjerner, lys og dukar. Da e vorte so koseli:)

I dag, siste dag i noveber 2007, tok Synnøve, Gunhild og eg på oss bossekkar og gjekk ut for å søka lykke i ein bakke. Me fekk no litt fart, og me Kristine so fotograf vart da mongen blinkskudd, både i bakken og på litt andre staide..!!:)

I måro vert da ein long dag..Graut, vasking, litt lekse(?) og so nattcup i Norheimsund...:) Og so e da jo 1.desember (meir "på ekte") so da vert kjekt!

God natt=)

Første spark på ballen i Framnes Ligaen=)

2007-11-28T23:37:00.000+01:00

Hei og hå!

No e da jammen meg lenge sia eg skreiv her sist! Men no e da skjedd nåkke spennande på skuln, eller, da skjedde nåkke utenom da vanlega i dag. Framnes-ligaen starta, og ette litt om-og-men fekk Andrea, Ane og eg eit lag på beina. Da besto av; Andrea, Ane og meg. Men fy flate kor kjekt me hadde da!!

Da va lenge sia siste fotballkamp for min del, so da va deilig å gjera da att!:) Laget vårt, "Tøttna frå Statfjord B" lyste (bokstavleg talt) opp bana då me entra den i våre oransje arbeidsdressklede. Me gjorde da veldig bra i første kamp. Då knuste me nåken 2.kl, jenter 4-1=) Under heile kampen hadde me da grådig kjekt!! Me spelte bra fotball, og kosa oss skikkeleg!

Den andre kampen tapte me 1-2 for nåken spreke jente frå idrettsklassen "vår". Men me hadde uavgjort te da va sånn cirka 2 minutt att..Då klarte ei av spelarane på "Tøttna frå Statfjord B" å skåra sjølvmål..Utan at eg treng å gå djupare inn på detaljlar på da område....;)

Men no må eg legga meg! Long dag i måro, me ska på teater med klassen og a-gjengen. Da vert kjekt=)

Guten Nacht alle sammen, og ha ein super dag i måro!=)

Tone Marit

E eg blitt ein haikar..??!!

2007-09-20T10:23:00.000+02:00

I forgårds gjorde eg nåke eg aldri hadde trudd at eg skulle gjera.. Dei kjekke gutane i klassen vår skulle spela kamp i Norheimsund, og meg og Gunhild skulle tusla nedøve for å få med oss detta. Då me hadde gått veien frå skulen og te hovudvegen fann me ut at da va forferdelig kaldt ute, so me bestemte oss for å søkja lukka med haiking... Bil kom, tomlane våre ut i lufta, men det var stor sett alt bilen såg av oss, me såg jo ikkje på den , men på kvarandre medan me var sprutraude i fjesa av flauhet og latter..! :p Ingen hadde sagt te oss at da e pinlig å haika..??!:S:P ette at eit par, eller ein del, bilar hadde passert oss fekk me endelig napp..

Me opna døra og spurte so høfleg me kunne om den kjekke, eldre mannen kunne gje oss skyss te Norheimsund. Og da kunne han vettu...Eg va rask og heiv meg i baksetet, og Gunhild stakkar måtte sitta framme..Bilen stinka røyk, men da gjekk bra, me kom oss trygt fram^^, og mannen va snill han:)

På vegen heim satt Gunhild, Morten, Mats og meg på med nåken, tjaa, kanskje 45 år yngre. SO da va grett, bortsett frå at sjåføren syns da va kult å kjøra i 80 på rette strekningar, og 90 i svingane...:S:S me va ein smule skremde dar me sat i baksetet 4 stk... MEn da ordna seg da og..:)

Men eg meine at folk her må fortsetta å plukka opp haikarar, stort sett er det Framnes-folk so haike, og da e berre kjekt å plukka opp folk frå denne skulen:)

Godt etablert på Framnes=)

2007-09-06T14:10:00.000+02:00

Heisann!

Tenkte berre at eg skulle skriva litt om korleis livet på Framnes har vore dei første tre vekene:)

I byrjinga var det spennandes, men fy flate kor mange greie folk da e her..!! Klassen min e knasanes bra, 22 jenter og 9 gutar, (da kunne jo alltids vore litt fleire gutar...) men alle e kjempegreie=)

Første "skikkelige" helga reiste alle klassane på klassetur. 1a og b reiste te Kvamsøy, rett utanfor skulen. Dar gjekk me litt på tur, slappa av, vart betre kjend, nåken bada(ikkje meg med andre ord..:P), nåken trakka i kudrit :P... Om kvelden hadde me bål på eit svaberg med sjøen, me åt sjokolade i banan og drakk kakao/toddy. Da va utrulig koselig^^, Om natta sov alle jentene i ei løa, artig da:) Eg og Gunhild låg oppe rundt 2 timar lengre enn alle andre og snakka, om da aller, aller mesta..:P... Og so snakka jo Johanne i søvne då..;)

Skal skriva litt meir ettekvart..Men no må eg lesa te tyskprøven eg skal ha i måro..:)

Auf Wiedersehen<3<3

På Framnes:)

2007-08-27T12:19:00.000+02:00

Hei og hopp ale saman!!

No har da gått vel ei veka av mi tid på Framnes. Og da har vore ei flott veka! Da e so grasalt monge kjekke folk her, og alle e kjempe greie!
Me har hatt bli kjent opplegg, leikar, songar, møter og skule. I dag starta første "skikkelege" skuleveka. Da va egentlig litt greitt å komma i gong. Dagen i dag har vore bra, me starta med ein time matte, deretter ein time engelsk, so morgonsamling og to timar naturfag. No har me fri resten av dagen!!
Men eg skal ein tur inn te Norheimsund med nåken folk og so seinare i dag skal eg, av alle folk, på korøving.....!!!!! Jaja..."Ein skal alltid prøva alt ein gong" =p

Me har ikkje fått datamaskinene enno , so da vert ikje so veldig mykje databruk på meg, men da har eg vel berre godt av...=p haha..

Skal prøva å oppdatatera bloggen litt oftare når eg får data, leggja inn bileter og sånn:)

Forresten, eg skal på møte i KrfU på onsdag, da gler eg meg faktisk til:)

Håper alle andre har det bra og:)

Stor klem frå meg:)

Hello from Gitte and me:)

2007-07-28T22:50:00.000+02:00

Hello!

This is Gitte and Tone speaking. We are now sitting in the leaders room, relaxing a little before the good night round. Today have we played Value Action and Peace-War-Peace. And for dinner, we dressed up, and the children had dates:) They were sooooo cute, siting at tables with candles and in a dark room....!!! And now we have just finished Casino noght. It was great!!:D

But, good night round is waiting...I will up-load some photoes from date and casino night as soon as I find the time:)

Good night everybody!

Love!

Bileter:)

2007-07-20T15:16:00.000+02:00

Heisann! Tenkte eg skulle leggja inn litt bileter, berre saann at de kan sjaa litt av det som skjer her nede:)

Haapar de likar dei:)